नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥
గోవులకు, బ్రాహ్మణులకు మరియు సమస్త జగత్తుకు హితం కోరే శ్రీ కృష్ణునికి, గోవిందునికి నేను మళ్ళీ మళ్ళీ నమస్కరిస్తున్నాను.
కృష్ణ భక్తులు గోవులకు సేవ చేస్తారు ఎందుకంటే అది వారి ప్రియమైన కృష్ణునికి ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. భక్తిలో, సేవ — సేవించబడే వారి సంతోషం కోసం మాత్రమే చేసే నిస్వార్థ సేవ — ప్రేమకు అసలైన నిర్వచనం. కృష్ణుడు తన బాల్యాన్ని వృందావన గోవులను, దూడలను కాస్తూ గడిపాడు, అందుకే గోవులు ఆయనకు మరియు ఆయన భక్తులకు ప్రియమైనవి.
కానీ “గో-సేవ ఎందుకు?” అనే ప్రశ్నకు దైనందిన మానవ సమాజం దృష్టికోణం నుండి కూడా సమాధానం అవసరం. మానవాళికి సేవ చేసే గుణం గోవులో ఏముంది?
మంచి సమాజాన్ని నిర్మించే రెండు గుణాలు
మానవులు ఇతరుల మరియు ప్రపంచ సంక్షేమం కోసం నిస్వార్థంగా పనిచేయగలరు. ఈ సేవా స్ఫూర్తినే ధర్మం అంటారు. ప్రజలు ఒకరికొకరు కర్తవ్యనిష్ఠతో సేవ చేసుకుంటే, సమాజం శాంతిగా మరియు సంతృప్తిగా ఉంటుంది. భగవద్గీతలో కృష్ణుడు సమస్త సృష్టి మేలు కోసం ధర్మాన్ని అనుసరించమని అర్జునుని ప్రోత్సహిస్తాడు.
మనం రెండు గుణాలను పెంపొందించుకున్నప్పుడు అటువంటి సేవ సాధ్యమవుతుంది:
నిరపరాధీ
ఎవరికీ బాధ కలిగించకపోవడం.
పర-ఉపకారీ
ఇతరుల సంక్షేమం కోసం పనిచేయడం.
గోవు నిరపరాధీ మరియు పర-ఉపకారీ గుణాల సంపూర్ణ స్వరూపం.
శ్రీ హరిదాస్ శాస్త్రి మహారాజ్ జీ
ఆమె ఎవరినీ నొప్పించదు; భయం లేనప్పుడు గోవులు అత్యంత సాధువైన మరియు ప్రేమగల ప్రాణులు. మరియు ఆమె తన సర్వస్వంతో సేవ చేస్తుంది: మనకు ఉపయోగం లేని గడ్డి, గడ్డిపోచలకు బదులుగా ఆమె పాలను ఇస్తుంది, మరియు ఆమె పేడ, మూత్రం ఇంధనాన్ని మరియు ఔషధాన్ని ఇస్తాయి. శతాబ్దాలుగా ఎద్దు భారతీయ వ్యవసాయాన్ని తన భుజాలపై మోసింది. ప్రతి సమృద్ధమైన మరియు సామరస్యపూర్వకమైన నాగరికతకు కీలకమైన, మానవాళి అనుసరించవలసిన ఈ రెండు గుణాల ఆదర్శాన్ని ఋషులు గోవులో చూశారు.
శ్రీ హరిదాస్ నివాస్లో శుద్ధ గో-సేవ
గోవుకు శుద్ధ సేవ అంటే ప్రతిఫలంగా ఏమీ కోరకుండా, కేవలం ఆమె శ్రేయస్సు కోసం పనిచేయడం. శ్రీ హరిదాస్ నివాస్లో గోవులకు ఈ స్ఫూర్తితోనే సేవ జరుగుతుంది. ప్రతిఫలంగా వాటి నుండి ఏమీ తీసుకోబడదు; వాటి పాలు, పేడ మరియు మూత్రం ఎన్నడూ అమ్మబడవు. గోశాలను సంరక్షించిన తమ అన్ని సంవత్సరాలలో, మహారాజ్ జీ తమ గోవుల పాలలో ఒక్క చుక్క కూడా తాగలేదు; ఆయన అదంతా ఇచ్చివేశారు. ఆయన జీవితం శుద్ధమైన, నిస్వార్థ సేవకు ఒక ఆదర్శం.
కృష్ణుడే స్వయంగా గో-సేవ ప్రాముఖ్యతను చూపించాడు. ఆయనకు అత్యంత ప్రియమైన నామాలు — గో-విందుడు, గో-పాలుడు మరియు గోపీ-నాథుడు — దాని గురించే చెబుతాయి. గోవులను సంతోషపెట్టేవారు భగవంతుని సంతోషపెడతారు, మరియు గోవుకు నిస్వార్థంగా సేవ చేసే వారి హృదయంలో ప్రతి సద్గుణం ప్రకటమవుతుందని మహారాజ్ జీ చెప్పేవారు.
గోవులకు ఇప్పుడు మన అవసరం ఎందుకు
దురదృష్టవశాత్తు, నేడు భారతదేశంలో అనేక గోవులు భయంకరమైన పరిస్థితులలో జీవిస్తున్నాయి. సాధారణంగా అవి వధించబడవు, కానీ ఒకప్పుడు సంరక్షించబడినట్లు ఇప్పుడు సంరక్షించబడటం లేదు. ట్రాక్టర్లు భర్తీ చేసిన ఎద్దులు, మరియు ఇక పాలు ఇవ్వని గోవులు వీధులలో తిరుగుతూ చెత్త కుప్పల నుండి తినడానికి వదిలివేయబడుతున్నాయి.
వాటి కోసం కార్యక్రమాలు చాలా తక్కువ. ప్రజల మధ్య అన్యాయాన్ని అధిగమించడానికి మనం కృషి చేసినట్లే, మన ప్రపంచాన్ని పంచుకునే జంతువుల పక్షాన నిలబడటానికి ఇది మంచి సమయం. గోవుల పట్ల వ్యవహరించే తీరుకు మరియు సమాజపు నైతిక, ఆధ్యాత్మిక ఆరోగ్యానికి మధ్య దగ్గరి సంబంధాన్ని ప్రాచీన భారత ఋషులు చూశారు.



