1981లో శ్రీ హరిదాస్ శాస్త్రి మహారాజ్ జీ వృందావనంలోని తమ ఆశ్రమంలో రెండు గోవులు మరియు ఒక ఎద్దుతో ఒక చిన్న గోశాలను ప్రారంభించారు. ఆయన ఈ లోకాన్ని విడిచిపెట్టే సమయానికి అది 250 గోవులు మరియు ఎద్దులకు నివాసంగా ఉంది.
ఆ సంవత్సరాలన్నింటిలో ఆయన తమ గోవుల పాలలో ఒక్క చుక్క కూడా తాగలేదు. ఆయన అదంతా ఇచ్చివేశారు.
ఏమీ కోరని సేవ
భక్తిలో, సేవ అంటే సేవించబడే వారి సంతోషం కోసం మాత్రమే పనిచేయడం. మహారాజ్ జీ దీనిని అత్యంత సరళమైన విధంగా చూపించారు: గోవులు ఆయనకు ఏదో ఇవ్వడానికి అక్కడ లేవు. అవి ప్రేమించబడటానికి అక్కడ ఉన్నాయి.
నేటికీ శ్రీ హరిదాస్ నివాస్‌లో ఇదే నియమం. ప్రతిఫలంగా గోవుల నుండి ఏమీ తీసుకోబడదు: వాటి పాలు, పేడ మరియు మూత్రం ఎన్నడూ అమ్మబడవు.
కంటికి కనిపించే ప్రేమ
ఆయన ప్రేమ వ్యక్తిగతమైనది. ఆయనకు ప్రతి గోవూ తెలుసు. ఆయనకు అత్యంత ప్రియమైన గోవు పుష్ప మరణించినప్పుడు, మహారాజ్ జీ కన్నీరు కార్చారు. పాత ఛాయాచిత్రాలలో ఆయన ఎద్దులకు లడ్డూలు తినిపిస్తూ, దూడలు తమ గడ్డాన్ని నాకుతుంటే నవ్వుతూ కనిపిస్తారు.
ఆయన జీవిత కథను మహారాజ్ జీ పేజీలో చదవండి.