பசுக்களுக்கு ஏன் சேவை செய்ய வேண்டும்?

கிருஷ்ண பக்தர்கள் பசுக்களுக்குச் சேவை செய்கிறார்கள், ஏனெனில் அது தங்கள் அன்புக்குரிய கிருஷ்ணரை மகிழ்விக்கிறது. பக்தியில், சேவை பெறுபவரின் மகிழ்ச்சிக்காக மட்டுமே செய்யப்படும் தன்னலமற்ற சேவையே அன்பின் இலக்கணம். கிருஷ்ணர் தம் குழந்தைப் பருவத்தை விருந்தாவனத்தின் பசுக்களையும் கன்றுகளையும் மேய்ப்பதில் கழித்தார்; அதனால் பசுக்கள் அவருக்கும் அவரது பக்தர்களுக்கும் பிரியமானவை.

ஆனால் “ஏன் கோ-சேவை?” என்ற கேள்விக்கு அன்றாட மனித சமுதாயத்தின் கண்ணோட்டத்திலிருந்தும் பதில் தேவை. பசுவிடம் உள்ள எது மனிதகுலத்திற்குச் சேவை செய்கிறது?

நல்ல சமுதாயத்தை உருவாக்கும் இரண்டு குணங்கள்

மனிதர்களால் பிறரின் நலனுக்காகவும் உலகின் நலனுக்காகவும் தன்னலமின்றி உழைக்க முடியும். இந்தச் சேவை மனப்பான்மை தர்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் கடமையுணர்வுடன் சேவை செய்தால், சமுதாயம் அமைதியாகவும் மனநிறைவுடனும் இருக்கும். பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணர் முழுப் படைப்பின் நன்மைக்காக தர்மத்தைப் பின்பற்றுமாறு அர்ஜுனனை வலியுறுத்துகிறார்.

நாம் இரண்டு குணங்களை வளர்த்துக்கொள்ளும்போது அத்தகைய சேவை சாத்தியமாகிறது:

பசு நிரபராதீ மற்றும் பர-உபகாரீ ஆகிய குணங்களின் முழுமையான உருவம்.

ஸ்ரீ ஹரிதாஸ் சாஸ்திரி மகராஜ் ஜி

அவள் யாரையும் புண்படுத்துவதில்லை; அச்சுறுத்தல் இல்லாதபோது, பசுக்கள் உயிரினங்களிலேயே மிகவும் சாந்தமானவை, மிகவும் அன்பானவை. அவள் தன் முழு உயிராலும் சேவை செய்கிறாள்: நமக்குப் பயனற்ற புல்லுக்கும் வைக்கோலுக்கும் ஈடாக அவள் பால் தருகிறாள்; அவளது சாணமும் கோமியமும் எரிபொருளையும் மருந்தையும் தருகின்றன. பல நூற்றாண்டுகளாகக் காளை இந்திய விவசாயத்தைத் தன் தோள்களில் சுமந்தது. மனிதகுலம் பின்பற்ற வேண்டிய இவ்விரு குணங்களின் இலட்சியத்தை, வளமான மற்றும் இணக்கமான ஒவ்வொரு நாகரிகத்தின் திறவுகோலை, முனிவர்கள் பசுவில் கண்டார்கள்.

ஸ்ரீ ஹரிதாஸ் நிவாஸில் தூய கோ-சேவை

பசுவுக்குத் தூய சேவை என்பது, பதிலுக்கு எதையும் விரும்பாமல், அவளுடைய நலனுக்காக மட்டுமே உழைப்பது. ஸ்ரீ ஹரிதாஸ் நிவாஸில் பசுக்கள் இந்த உணர்வில் சேவிக்கப்படுகின்றன. பதிலுக்கு அவற்றிடமிருந்து எதுவும் எடுக்கப்படுவதில்லை; அவற்றின் பால், சாணம், கோமியம் ஒருபோதும் விற்கப்படுவதில்லை. கோசாலையைப் பராமரித்த தம் வாழ்நாள் முழுவதிலும், மகராஜ் ஜி தம் பசுக்களின் பாலில் ஒரு சொட்டு கூடக் குடித்ததில்லை; அனைத்தையும் கொடுத்துவிட்டார். அவரது வாழ்க்கை தூய, தன்னலமற்ற சேவைக்கு ஒரு முன்மாதிரியாக இருந்தது.

கிருஷ்ணரே பசு சேவையின் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டினார். அவருக்கு மிகவும் பிரியமான பெயர்களான கோ-விந்தர், கோ-பாலர், கோபீ-நாதர் ஆகியவை அதைப் பற்றிப் பேசுகின்றன. பசுக்களை மகிழ்விப்பவர்கள் இறைவனை மகிழ்விக்கிறார்கள்; பசுவுக்குத் தன்னலமின்றிச் சேவை செய்பவரின் இதயத்தில் ஒவ்வொரு நற்குணமும் தோன்றுகிறது என்று மகராஜ் ஜி கூறுவார்.

பசுக்களுக்கு இப்போது நாம் ஏன் தேவை

வருத்தத்திற்குரிய வகையில், இன்று இந்தியாவில் பல பசுக்கள் மோசமான நிலைமைகளில் வாழ்கின்றன. அவை வழக்கமாக வெட்டப்படுவதில்லை, ஆனால் முன்பு போல் பராமரிக்கப்படுவதில்லை. டிராக்டர்களால் மாற்றப்பட்ட காளைகளும், இனி பால் தராத பசுக்களும் தெருக்களில் அலையவும் குப்பைமேடுகளில் உண்ணவும் விடப்படுகின்றன.

அவற்றுக்கான திட்டங்கள் மிகக் குறைவு. மனிதர்களிடையே உள்ள அநீதியை வெல்ல நாம் உழைப்பது போலவே, நம் உலகைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் விலங்குகளுக்காகக் குரல் கொடுக்க இது ஒரு நல்ல தருணம். பண்டைய இந்தியாவின் முனிவர்கள், பசுக்கள் நடத்தப்படும் விதத்திற்கும் சமுதாயத்தின் தார்மீக மற்றும் ஆன்மீக நலனுக்கும் இடையே நெருங்கிய தொடர்பைக் கண்டார்கள்.