சாஸ்திரக் கருவூலம்

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥

பசுக்களுக்கும் பிராமணர்களுக்கும் நலம் விரும்புபவரும், முழு உலகையும் காப்பவருமான பகவான் கிருஷ்ணருக்கு வணக்கம். பசுக்களை எப்போதும் மகிழ்விக்கும் கோவிந்தருக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறேன்.

मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।

பசுக்கள் எல்லா உயிர்களின் தாய்மார்களும், எல்லா மகிழ்ச்சியையும் அளிப்பவர்களும் ஆவர்.

यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥

அசைவனவும் அசையாதனவுமான இந்த முழுப் பிரபஞ்சத்திலும் நிறைந்திருப்பவளும், இருந்தவை இருக்கப்போகும் அனைத்திற்கும் தாயுமான பசுவுக்குத் தலைவணங்குகிறேன்.

नमस्ते जायमानायै जाताया उत ते नमः ।
बालेभ्यः शफेभ्यो रूपायाघ्न्ये ते नमः ॥

ஓ அக்ன்யா, ஒருபோதும் கொல்லப்படக் கூடாதவளே: நீ பிறக்கும்போது உனக்கு வணக்கம், பிறந்த பின்னும் உனக்கு வணக்கம். உன் ரோமங்களுக்கும், குளம்புகளுக்கும், உருவத்திற்கும் வணக்கம்.

नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च ।
नमो ब्रह्मसुताभ्यश्च पवित्राभ्यो नमो नमः ॥

சுரபியின் புதல்விகளான ஒளிரும் பசுக்களுக்கு வணக்கம். பிரம்மாவின் புதல்விகளுக்கு வணக்கம்; தூய்மைப்படுத்தும் பசுக்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் வணக்கம்.

गावो ममाग्रतः सन्तु गावः सन्तु च पृष्ठतः ।
गावो मे पार्श्वतः सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥

பசுக்கள் என் முன் இருக்கட்டும், பசுக்கள் என் பின் இருக்கட்டும், பசுக்கள் என் இருபுறமும் இருக்கட்டும். நான் எப்போதும் பசுக்களின் நடுவே வாழ்வேனாக.

चिन्तामणिप्रकरसद्मसु कल्पवृक्ष-
लक्षावृतेषु सुरभीरभिपालयन्तम् ।
लक्ष्मीसहस्रशतसम्भ्रमसेव्यमानं
गोविन्दमादिपुरुषं तमहं भजामि ॥

விருப்பம் நிறைவேற்றும் மணிகளால் கட்டப்பட்ட இருப்பிடங்களில், கோடிக்கணக்கான கற்பக மரங்களால் சூழப்பட்டு, அவர் சுரபிப் பசுக்களை மேய்க்கிறார்; நூறாயிரக்கணக்கான லக்ஷ்மிகளால் மிகுந்த பக்தியுடன் சேவிக்கப்படுகிறார். ஆதி புருஷரான கோவிந்தரை நான் வழிபடுகிறேன்.

धेनूनामस्मि कामधुक् ।

பசுக்களில் நான் காமதேனு, விருப்பங்களை நிறைவேற்றும் பசு.

हन्तायमद्रिरबला हरिदासवर्यो
यद् रामकृष्णचरणस्पर्शप्रमोदः ।
मानं तनोति सहगोगणयोस्तयोर्यत्
पानीयसूयवसकन्दरकन्दमूलैः ॥

எல்லா பக்தர்களிலும் இந்த கோவர்தன மலையே சிறந்தது! ராமர் மற்றும் கிருஷ்ணரின் திருவடிகளின் ஸ்பரிசத்தால் மகிழ்ந்து, அருந்த நீர், மென்மையான புல், ஓய்வெடுக்கக் குகைகள், கிழங்குகள் மற்றும் பழங்கள் ஆகியவற்றால் அவர்களையும் அவர்களின் பசுக்களையும் கௌரவிக்கிறது.

अहोऽतिधन्या व्रजगोरमण्यः
स्तन्यामृतं पीतमतीव ते मुदा ।
यासां विभो वत्सतरात्मजात्मना
यत्तृप्तयेऽद्यापि न चालमध्वराः ॥

விரஜத்தின் பசுக்களும் பெண்களும் எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள்! பெரும் யாகங்களும் உம்மைத் திருப்திப்படுத்தப் போதுமானதாக இருந்ததில்லை என்றாலும், ஓ பகவானே, அவர்களின் கன்றுகளாகவும் புதல்வர்களாகவும் உருவெடுத்து, நீர் அவர்களின் பால் அமுதத்தை ஆனந்தமாகப் பருகினீர்.

घासमुष्टिं परगवे दद्यात् संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत् सार्वकामिकम् ॥

ஓராண்டு காலம், தினமும் தாம் உண்பதற்கு முன் பிறருடைய பசுவுக்கு ஒரு கைப்பிடி புல் அளிப்பவர், எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் ஒரு விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறார்.

गां च स्पृशति यो नित्यं स्नातो भवति नित्यशः ।
गवां रजः खुरोद्भूतं शिरसा यस्तु धारयेत् ।
स च तीर्थजले स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

தினமும் பசுவைத் தொடுபவர் தினமும் நீராடியவர் போலாவார். பசுக்களின் குளம்புகளால் எழும் தூசியைத் தலையில் தரிப்பவர் எல்லாப் புண்ணிய தீர்த்தங்களிலும் நீராடியவராகி, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறார்.

गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद् दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥

பசுக்களிடம் பக்தி கொண்டவர் தாம் விரும்பும் எதையும் பெறுகிறார். மாணவர் கல்வியைப் பெறுகிறார், மகிழ்ச்சியை நாடுபவர் மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறார். ஓ பாரதா, பசுக்களிடம் பக்தி கொண்டவருக்கு எதுவும் எட்டாதது இல்லை.

गवां कण्डूयनं कुर्याद् गोग्रासं गोप्रदक्षिणम् ।
गोषु नित्यं प्रसन्नासु गोपालोऽपि प्रसीदति ॥

பசுக்களை மெதுவாகச் சொறிந்து விடுங்கள், அவற்றுக்கு உணவளியுங்கள், பக்தியுடன் அவற்றை வலம் வாருங்கள். பசுக்கள் எப்போதும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது கோபாலரே மகிழ்கிறார்.

गावो लक्ष्म्याः सदा मूलं गोषु पाप्मा न विद्यते ।

பசுக்களே எப்போதும் செழிப்பின் வேர்; பசுக்களில் பாவம் இல்லை.

गवां हि तीर्थे वसतीह गङ्गा पुष्टिस्तथा तद्रजसि प्रवृद्धा ।
लक्ष्मीः करीषे प्रणतौ च धर्मस्तासां प्रणामं सततं च कुर्यात् ॥

பசுவின் புனித உடலில் கங்கை வசிக்கிறாள்; அவளது குளம்புகளின் தூசியில் போஷாக்கு வளர்கிறது; அவளது சாணத்தில் லக்ஷ்மி வசிக்கிறாள், அவளை வணங்குவதில் தர்மம் உள்ளது. எனவே ஒருவர் எப்போதும் பசுக்களை வணங்க வேண்டும்.

शृङ्गमूले स्थितो ब्रह्मा शृङ्गमध्ये तु केशवः ।
शृङ्गाग्रे शङ्करं विद्यात् त्रयो देवाः प्रतिष्ठिताः ॥
सर्वे देवाः स्थिता देहे सर्वदेवमयी हि गौः ॥

அவளது கொம்புகளின் அடியில் பிரம்மாவும், நடுவில் கேசவரும், நுனியில் சங்கரரும் வசிக்கின்றனர்: மூன்று பெரும் தெய்வங்களும் அங்கு உறைகின்றனர். எல்லா தேவர்களும் அவளது உடலில் வாழ்கின்றனர்; பசு உண்மையில் எல்லா தெய்வங்களின் இருப்பிடம்.

प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ।

சிந்திக்கும் ஒவ்வொருவரிடமும் நான் கூறுகிறேன்: எல்லையற்ற தாயான அதிதியாகிய குற்றமற்ற பசுவைக் கொல்லாதீர்.

अहिंसा परमो धर्मः ।

அகிம்சையே மிக உயர்ந்த தர்மம்.

अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासम्पृक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥

எந்த உயிருக்கும் தீங்கு நேரக்கூடாது என்பதற்காகவே தர்மம் போதிக்கப்பட்டது. அகிம்சையுடன் இணைந்த எதுவும் நிச்சயமாகத் தர்மமே.

मां स भक्षयिताऽमुत्र यस्य मांसमिहाद्म्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥

‘இங்கு நான் யாருடைய சதையை உண்கிறேனோ, அவன் (ஸஃ) மறுவுலகில் என்னை (மாம்) உண்பான்.’ இதுவே மாம்ஸம், இறைச்சி என்ற சொல்லின் உண்மையான பொருள் என்று ஞானிகள் கூறுகின்றனர்.

गाभीर यत लोम तत सहस्र वत्सर ।
गो-वधी रौरव-मध्ये पचे निरन्तर ॥

பசுவின் உடலில் எத்தனை ரோமங்கள் உள்ளனவோ, அத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவளைக் கொல்பவர் ரௌரவம் என்ற நரகத்தில் முடிவின்றி அழுகுகிறார்.

अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् ।
परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम् ॥

பதினெட்டுப் புராணங்களிலும் வியாசர் இரண்டு விஷயங்களை மட்டுமே கூறுகிறார்: பிறருக்கு உதவுவது புண்ணியம் தரும்; பிறருக்குத் தீங்கு செய்வது பாவம் தரும்.