वेदान्तदर्शनम्: यत्र भागवतं वेदान्तसूत्रैः सह मिलति

श्रीमद्भागवतं स्वयं वेदान्तसूत्राणां स्वाभाविकं भाष्यम् इति वर्णयति; उभे अपि व्यासमुनिना रचिते। तथापि शताब्दीः यावत् केनापि श्लोकशः न दर्शितम् आसीत् यत् एतौ ग्रन्थौ कथं सम्बद्धौ इति।

अभावस्य पूरणम्

श्रीहरिदासशास्त्रिमहाराजः इदं कार्यं स्वस्मिन् वेदान्तदर्शनं भागवतभाष्योपेतम् इति ग्रन्थे स्वीकृतवान्। सूत्रशः सः अदर्शयत् यत् भागवतस्य के श्लोकाः वेदान्तस्य प्रत्येकं सूत्रं व्याचक्षते इति। अयं ग्रन्थः काश्याः नागरीप्रचारिणीसभया सम्मानितः।

विद्यामयं जीवनम्

इयं सिद्धिः काश्यां द्वादशवर्षाणाम् अध्ययनात् उद्भूता, यत्र महाराजः भारतीयदर्शनस्य षट्सु अपि दर्शनेषु उपाधीन् प्राप्तवान्। सः प्रायः अशीतिं ग्रन्थान् अलिखत्, श्रीजीवगोस्वामिनः षट्सन्दर्भान् सटीकं हिन्दीभाषायाम् अनूदितवान् प्रथमः च आसीत्।

सम्भवतः विंशशताब्द्याः सर्वाधिकप्रचुरलेखकः सुशिक्षितः च गौडीयवैष्णवः “अन्तरङ्गः” विद्वान्।

जोनाथन् एडेल्मान्, यूनिवर्सिटी ऑफ़् फ़्लोरिडा

तस्य ग्रन्थानां सूचीं महाराजः इति पृष्ठे पश्यत।