गौः गुरुरूपा: सज्जीवनाय द्वौ गुणौ

वैदिकदृष्ट्या शान्तः समाजः धर्मे आश्रितः: जनाः परस्परं जगतः च चिन्तां कुर्वन्ति। श्रीहरिदासशास्त्रिमहाराजः व्याख्यातवान् यत् एतत् तदा सम्भवति यदा अस्मासु द्वौ सरलौ गुणौ वर्धेते।

निरपराधी: कस्यापि अहिंसनम्

गौः कमपि न अपराध्यति। सा न मृगयते, न स्पर्धते, न परकीयं हरति। यदा सा सुरक्षिता अनुभवति, तदा सा सर्वप्राणिषु मृदुतमा स्नेहमयी च भवति।

परोपकारी: सर्वेषाम् उपकारः

सा सर्वात्मना ददाति। यानि तृणानि पलालं च मनुष्याः उपयोक्तुं न शक्नुवन्ति, तेषां प्रतिफलरूपेण सा दुग्धं ददाति; तस्याः गोमयं गोमूत्रं च इन्धनम् औषधं च ददतः; वृषभः शताब्दीः यावत् भारतस्य क्षेत्राणि अकर्षत्।

गौः निरपराधित्वस्य परोपकारित्वस्य च पूर्णं मूर्तरूपम्।

श्रीहरिदासशास्त्रिमहाराजः

तस्याः शिक्षणम्

अत एव ऋषयः गां न केवलम् अस्माकं मातरम् अपि तु अस्माकं मध्ये चरन्तं गुरुम् अपि अवदन्। प्रतिफलं किमपि अनिच्छन् तस्याः सेवनं शनैः शनैः एतान् एव गुणान् अस्माकं हृदये रोपयति। महाराजः वदति स्म यत् यः निःस्वार्थं गां सेवते, तस्य हृदये सर्वे सद्गुणाः प्रकटीभवन्ति।

अधिकं गवां सेवा किमर्थम्? इत्यत्र पठत।