यः सन्तः कदापि दुग्धं न अपिबत्

1981 तमे वर्षे श्रीहरिदासशास्त्रिमहाराजः वृन्दावने स्वाश्रमे द्वाभ्यां धेनुभ्याम् एकेन वृषभेण च सह लघुं गोशालाम् आरभत। यदा सः इमं लोकं त्यक्तवान्, तदा सा 250 गवां वृषभाणां च गृहम् आसीत्।

तेषु सर्वेषु वर्षेषु सः स्वगवां दुग्धस्य एकमपि बिन्दुं न अपिबत्। सः सर्वं दुग्धम् अन्येभ्यः अददात्।

किमपि न याचमाना सेवा

भक्तौ सेवा इत्यस्य अर्थः केवलं सेव्यस्य सुखाय एव कर्म। महाराजः एतत् सरलतमरीत्या अदर्शयत्: गावः तस्मै किमपि दातुं न आसन्। ताः प्रेम्णा पालयितुं एव आसन्।

अद्यापि श्रीहरिदासनिवासे अयमेव नियमः। प्रतिफलरूपेण गोभ्यः किमपि न गृह्यते: तासां दुग्धं गोमयं गोमूत्रं च कदापि न विक्रीयन्ते।

दृश्यमानं प्रेम

तस्य प्रेम आत्मीयम् आसीत्। सः प्रत्येकां गां जानाति स्म। यदा तस्य प्रियतमा धेनुः पुष्पा दिवङ्गता, तदा महाराजः अरोदीत्। पुरातनचित्रेषु सः वृषभेभ्यः लड्डुकानि ददन्, वत्सेषु तस्य श्मश्रु लिहत्सु हसन् च दृश्यते।

तस्य जीवनकथां महाराजः इति पृष्ठे पठत।