अस्माकं लक्ष्यं सरलम्: श्रीहरिदासनिवासे प्रत्येकस्यै गवे प्रत्येकस्मै वृषभाय च उत्तमं भोजनम्, विस्तृतां भूमिम्, स्वच्छम् आश्रयम्, चिकित्सां, सम्मानपूर्णं जीवनं च दातुम्, यथा श्रीहरिदासशास्त्रिमहाराजः तासां पालनम् अकरोत्।
दृष्टिः लक्ष्यं च
दृष्टिः
एतादृशं जगत् यत्र सनातनधर्मस्य शिक्षानुसारं गौः माता, गोमाता, इति सम्मान्यते, अस्माकं पालने प्रत्येका गौः स्वाभाविकान्तपर्यन्तं शान्त्या वसति च।
लक्ष्यम्
महाराजस्य गोषु प्रेम्णा वयं सनातनधर्मस्य भावेन तासां पालनं साहाय्यामः: वैदिकपरम्परायाः शिक्षानुसारं प्रत्येकस्यै गवे प्रत्येकस्मै वृषभाय च उत्तमं भोजनम्, विस्तृता भूमिः, सुरक्षितं गृहम्, प्रेमपूर्णा चिकित्सा च।
सनातनधर्मे मूलम्
सनातनधर्मः इत्यस्य अर्थः “शाश्वतः मार्गः”: सर्वप्राणिनां धारकाणि कालातीतानि कर्तव्यानि। अस्यां परम्परायां गौः सम्पत्तिः न, अपि तु कुटुम्बम्। सा शरीरं मनः च पोषयत् दुग्धं ददाति, मानवतायाः मातृषु एका इति सम्मान्यते च। तस्याः रक्षणं न केवलं दानम्; तत् स्वयं धर्मः।
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं वैश्यकर्म स्वभावजम्
कृषिः, गोरक्षणं, वाणिज्यं च वैश्यस्य स्वाभाविकानि कर्माणि।
व्रजे बाल्ये श्रीकृष्णः स्वदिनानि गवां वत्सानां च पालने अयापयत्, वयं च तं प्रेम्णा गोपालः, गवां रक्षकः, इति आह्वयामः।
महाराजः कदापि लाभाय गोशालां चालयितुं न प्रवृत्तः। तस्य वत्साः सर्वदा प्रथमं स्वमातॄणां दुग्धम् अपिबन्; अवशिष्टं दुग्धं सः स्वविग्रहेभ्यः अर्पयत् अथवा तेषां पूजायै घृतम् अकरोत्। तस्य गोसेवा केवलं कृष्णस्य तस्य प्रियगवां च सेवायै आसीत्।
भवतां साहाय्यस्य उपयोगः कथं क्रियते इति अस्माकं पालनम् इत्यत्र पश्यन्तु।
अमेरिकायाम् अस्माकं दलम्
महाराजस्य गोप्रेम ये भजन्ते, ते स्वयंसेवकाः।
भारते अस्माकं दलम्
महाराजस्य गोप्रेम ये भजन्ते, ते स्वयंसेवकाः।