ਉਹ ਸੰਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਤਾ

1981 ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਦਾਸ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿੰਦਾਵਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਦੋ ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਲਦ ਨਾਲ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਗਊਸ਼ਾਲਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਛੱਡਿਆ, ਇਹ 250 ਗਊਆਂ ਅਤੇ ਬਲਦਾਂ ਦਾ ਘਰ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗਊਆਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਇੱਕ ਬੂੰਦ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਰਾ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।

ਸੇਵਾ ਜੋ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਮੰਗਦੀ

ਭਗਤੀ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸਿਰਫ਼ ਜਿਸ ਦੀ ਸੇਵਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ ਉਸ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕਰਮ ਕਰਨਾ। ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਸਰਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵਿਖਾਇਆ: ਗਊਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਣ ਲਈ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਉਹ ਪਿਆਰ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਲਈ ਸਨ।

ਅੱਜ ਵੀ ਸ੍ਰੀ ਹਰਿਦਾਸ ਨਿਵਾਸ ਵਿੱਚ ਇਹੀ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਗਊਆਂ ਤੋਂ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ, ਗੋਬਰ ਅਤੇ ਮੂਤਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਚਿਆ ਜਾਂਦਾ।

ਪ੍ਰੇਮ ਜੋ ਸਾਫ਼ ਦਿਸਦਾ ਸੀ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਨਿੱਜੀ ਸੀ। ਉਹ ਹਰ ਗਊ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੀ ਗਊ ਪੁਸ਼ਪਾ ਚੱਲ ਵੱਸੀ, ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਰੋਏ। ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਲੱਡੂ ਖੁਆਉਂਦੇ ਅਤੇ ਵੱਛਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਚੱਟੇ ਜਾਣ ‘ਤੇ ਹੱਸਦੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜੀਵਨ ਕਹਾਣੀ ਮਹਾਰਾਜ ਜੀ ਪੰਨੇ ‘ਤੇ ਪੜ੍ਹੋ।