ଗାଈର ସେବା କାହିଁକି?

କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଗାଈର ସେବା କରନ୍ତି କାରଣ ଏହା ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ଭକ୍ତିରେ ସେବା, ଅର୍ଥାତ୍ କେବଳ ସେବ୍ୟଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ସେବା, ହିଁ ପ୍ରେମର ପ୍ରକୃତ ପରିଭାଷା। କୃଷ୍ଣ ନିଜ ବାଲ୍ୟକାଳ ବୃନ୍ଦାବନର ଗାଈ ଓ ବାଛୁରୀଙ୍କ ଯତ୍ନରେ ବିତାଇଥିଲେ, ତେଣୁ ଗାଈ ତାଙ୍କୁ ଓ ତାଙ୍କ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ।

କିନ୍ତୁ “ଗୋ-ସେବା କାହିଁକି?” ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦୈନନ୍ଦିନ ମାନବ ସମାଜର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଗାଈର କେଉଁ କଥା ମାନବତାର ସେବା କରେ?

ଭଲ ସମାଜ ଗଢ଼ୁଥିବା ଦୁଇଟି ଗୁଣ

ମଣିଷ ଅନ୍ୟର ଓ ଜଗତର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବେ କାମ କରିପାରେ। ସେବାର ଏହି ଭାବନାକୁ ଧର୍ମ କୁହାଯାଏ। ଯଦି ଲୋକମାନେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠ ଭାବେ ପରସ୍ପରର ସେବା କରନ୍ତି, ସମାଜ ଶାନ୍ତ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବ। ଭଗବଦ୍ ଗୀତାରେ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମଗ୍ର ସୃଷ୍ଟିର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦିଅନ୍ତି।

ଆମେ ଦୁଇଟି ଗୁଣ ବିକଶିତ କଲେ ଏପରି ସେବା ସମ୍ଭବ ହୁଏ:

ଗାଈ ହେଉଛି ନିରପରାଧୀ ଓ ପର-ଉପକାରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତି।

ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ମହାରାଜ ଜୀ

ସେ କାହାରି ପ୍ରତି ଅପରାଧ କରେ ନାହିଁ; ଭୟ ନଥିଲେ ଗାଈମାନେ ସବୁଠାରୁ ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ନେହୀ ପ୍ରାଣୀ। ଏବଂ ସେ ନିଜ ସମଗ୍ର ସତ୍ତା ଦେଇ ସେବା କରେ: ଆମ ପାଇଁ ଅଦରକାରୀ ଘାସ ଓ ନଡ଼ା ବଦଳରେ ସେ ଦୁଧ ଦିଏ, ଏବଂ ତା’ର ଗୋବର ଓ ଗୋମୂତ୍ର ଇନ୍ଧନ ଓ ଔଷଧ ଦିଏ। ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଷଣ୍ଢ ଭାରତୀୟ କୃଷିକୁ ନିଜ କାନ୍ଧରେ ବହନ କରିଆସିଛି। ଋଷିମାନେ ଗାଈଠାରେ ମାନବତା ଅନୁସରଣ କରିବା ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇ ଗୁଣର ଆଦର୍ଶ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରତ୍ୟେକ ସମୃଦ୍ଧ ଓ ସୁସଙ୍ଗତ ସଭ୍ୟତାର ଚାବିକାଠି।

ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ନିବାସରେ ଶୁଦ୍ଧ ଗୋ-ସେବା

ଗାଈର ଶୁଦ୍ଧ ସେବାର ଅର୍ଥ ବଦଳରେ କିଛି ନଚାହିଁ କେବଳ ତା’ର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ କାମ କରିବା। ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ନିବାସରେ ଏହି ଭାବନାରେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସେବା କରାଯାଏ। ବଦଳରେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କିଛି ନିଆଯାଏ ନାହିଁ; ସେମାନଙ୍କ ଦୁଧ, ଗୋବର ଓ ଗୋମୂତ୍ର କେବେ ବିକ୍ରି କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଗୋଶାଳାର ଯତ୍ନ ନେଉଥିବା ସମସ୍ତ ବର୍ଷରେ ମହାରାଜ ଜୀ ନିଜ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦୁଧର ଗୋଟିଏ ଟୋପା ବି ପିଇଲେ ନାହିଁ; ସେ ସବୁ ଦାନ କରିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଶୁଦ୍ଧ, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ସେବାର ଉଦାହରଣ ଥିଲା।

କୃଷ୍ଣ ନିଜେ ଗୋ-ସେବାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଖାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ନାମ, ଗୋ-ବିନ୍ଦ, ଗୋ-ପାଳ ଓ ଗୋପୀ-ନାଥ, ଏହାର କଥା କୁହନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି ସେମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ମହାରାଜ ଜୀ କହୁଥିଲେ ଯେ ଯିଏ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବେ ଗାଈର ସେବା କରେ, ତା’ ହୃଦୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦ୍‌ଗୁଣ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।

ଆଜି ଗାଈମାନଙ୍କୁ ଆମର କାହିଁକି ଆବଶ୍ୟକତା

ଦୁଃଖର କଥା, ଆଜି ଭାରତରେ ଅନେକ ଗାଈ ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ ବଞ୍ଚୁଛନ୍ତି। ସାଧାରଣତଃ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରାଯାଏ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ପୂର୍ବ ପରି ସେମାନଙ୍କ ଯତ୍ନ ଆଉ ନିଆଯାଏ ନାହିଁ। ଟ୍ରାକ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାନଚ୍ୟୁତ ଷଣ୍ଢ, ଏବଂ ଆଉ ଦୁଧ ଦେଉନଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କୁ ରାସ୍ତାରେ ବୁଲିବାକୁ ଓ ଅଳିଆ ଗଦାରୁ ଖାଇବାକୁ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯାଏ।

ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କମ୍। ଯେପରି ଆମେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟାୟ ଦୂର କରିବାକୁ କାମ କରୁ, ସେହିପରି ଆମ ସହ ଜଗତ ବାଣ୍ଟୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଠିଆ ହେବାର ଏହା ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ। ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତର ଋଷିମାନେ ଗାଈମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର ଓ ସମାଜର ନୈତିକ ତଥା ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ପର୍କ ଦେଖିଥିଲେ।