ବୈଦିକ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଏକ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଜ ଧର୍ମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ: ଲୋକମାନେ ପରସ୍ପରର ଓ ଜଗତର ଯତ୍ନ ନେବା। ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ମହାରାଜ ଜୀ ବୁଝାଇଥିଲେ ଯେ ଆମ ଭିତରେ ଦୁଇଟି ସରଳ ଗୁଣ ବଢ଼ିଲେ ଏହା ସମ୍ଭବ ହୁଏ।
ନିରପରାଧୀ: କାହାରି କ୍ଷତି ନକରିବା
ଗାଈ କାହାରି ପ୍ରତି ଅପରାଧ କରେ ନାହିଁ। ସେ ଶିକାର କରେ ନାହିଁ, ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରେ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଜିନିଷ ନିଏ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଅନୁଭବ କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ନେହୀ।
ପର-ଉପକାରୀ: ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା
ସେ ନିଜର ସମଗ୍ର ସତ୍ତା ଦେଇ ଦାନ କରେ। ମଣିଷ ବ୍ୟବହାର କରିପାରୁନଥିବା ଘାସ ଓ ନଡ଼ା ବଦଳରେ ସେ ଦୁଧ ଦିଏ; ତା’ର ଗୋବର ଓ ଗୋମୂତ୍ର ଇନ୍ଧନ ଓ ଔଷଧ ଦିଏ; ଷଣ୍ଢ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଭାରତର କ୍ଷେତ ହଳ କରିଆସିଛି।
ଗାଈ ହେଉଛି ନିରପରାଧୀ ଓ ପର-ଉପକାରୀର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୂର୍ତ୍ତି।
ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ମହାରାଜ ଜୀ
ତା’ଠାରୁ ଶିଖିବା
ଏହି କାରଣରୁ ଋଷିମାନେ ଗାଈକୁ କେବଳ ଆମ ମାତା ନୁହେଁ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲୁଥିବା ଜଣେ ଗୁରୁ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ। ବଦଳରେ କିଛି ନଚାହିଁ ତା’ର ସେବା କରିବା ଧୀରେ ଧୀରେ ଆମ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଏହି ସମାନ ଗୁଣ ରୋପଣ କରେ। ମହାରାଜ ଜୀ କହୁଥିଲେ ଯେ ଯିଏ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭାବେ ଗାଈର ସେବା କରେ, ତା’ ହୃଦୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସଦ୍ଗୁଣ ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ଗାଈର ସେବା କାହିଁକି? ରେ ଅଧିକ ପଢ଼ନ୍ତୁ।
