1981 ମସିହାରେ ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ମହାରାଜ ଜୀ ବୃନ୍ଦାବନରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମରେ ଦୁଇଟି ଗାଈ ଓ ଗୋଟିଏ ଷଣ୍ଢ ସହ ଏକ ଛୋଟ ଗୋଶାଳା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଏହି ସଂସାର ଛାଡ଼ିବା ବେଳକୁ ଏହା 250 ଗାଈ ଓ ଷଣ୍ଢଙ୍କ ଘର ହୋଇସାରିଥିଲା।
ସେହି ସମସ୍ତ ବର୍ଷ ସେ ନିଜ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦୁଧର ଗୋଟିଏ ଟୋପା ବି ପିଇଲେ ନାହିଁ। ସେ ସବୁ ଦାନ କରିଦେଲେ।
ଯେଉଁ ସେବା କିଛି ମାଗେ ନାହିଁ
ଭକ୍ତିରେ ସେବା ର ଅର୍ଥ ହେଉଛି କେବଳ ଯାହାଙ୍କ ସେବା କରାଯାଉଛି ତାଙ୍କ ସୁଖ ପାଇଁ କାମ କରିବା। ମହାରାଜ ଜୀ ଏହାକୁ ସବୁଠାରୁ ସରଳ ଉପାୟରେ ଦେଖାଇଲେ: ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ଦେବା ପାଇଁ ସେଠାରେ ନଥିଲେ। ସେମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ ଭଲ ପାଇବା ପାଇବା ପାଇଁ।
ଆଜି ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀ ହରିଦାସ ନିବାସରେ ଏହା ହିଁ ନିୟମ। ବଦଳରେ ଗାଈମାନଙ୍କଠାରୁ କିଛି ନିଆଯାଏ ନାହିଁ: ସେମାନଙ୍କ ଦୁଧ, ଗୋବର ଓ ଗୋମୂତ୍ର କେବେ ବିକ୍ରି କରାଯାଏ ନାହିଁ।
ଯେଉଁ ପ୍ରେମ ଦେଖାଯାଉଥିଲା
ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଥିଲା। ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗାଈକୁ ଚିହ୍ନୁଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ ଗାଈ ପୁଷ୍ପା ଦେହ ତ୍ୟାଗ କଲା, ମହାରାଜ ଜୀ କାନ୍ଦିଲେ। ପୁରୁଣା ଫଟୋରେ ଦେଖାଯାଏ ସେ ଷଣ୍ଢମାନଙ୍କୁ ଲଡ଼ୁ ଖୁଆଉଛନ୍ତି ଏବଂ ବାଛୁରୀମାନେ ତାଙ୍କ ଦାଢ଼ି ଚାଟୁଥିବା ବେଳେ ହସୁଛନ୍ତି।

ମହାରାଜ ଜୀ ପୃଷ୍ଠାରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାହାଣୀ ପଢ଼ନ୍ତୁ।
