शिक्षकका रूपमा गाई: असल जीवनका दुई गुण

वैदिक दृष्टिमा शान्त समाज धर्म मा निर्भर हुन्छ: मानिसहरूले एकअर्काको र संसारको हेरचाह गर्नु। श्री हरिदास शास्त्री महाराज जीले बुझाउनुभयो कि हामीभित्र दुई सरल गुण बढ्दा यो सम्भव हुन्छ।

निरपराधी: कसैलाई हानि नगर्नु

गाईले कसैको अपराध गर्दिन। उनी सिकार गर्दिनन्, प्रतिस्पर्धा गर्दिनन्, न त अरूको कुरा खोस्छिन्। सुरक्षित महसुस गर्दा उनी सबै प्राणीमध्ये सबैभन्दा कोमल र स्नेही हुन्छिन्।

परोपकारी: सबैलाई सहयोग गर्नु

उनी आफ्नो सम्पूर्ण अस्तित्वले दिन्छिन्। मानिसले प्रयोग गर्न नसक्ने घाँस र परालको बदलामा उनी दूध दिन्छिन्; उनको गोबर र गहुँतले इन्धन र औषधि दिन्छ; साँढेले शताब्दियौँसम्म भारतका खेत जोत्यो।

गाई निरपराधी र परोपकारीको पूर्ण मूर्तरूप हुन्।

श्री हरिदास शास्त्री महाराज जी

उनीबाट सिक्दै

यसैकारण ऋषिहरूले गाईलाई हाम्री आमा मात्र होइन, हाम्रो बीचमा हिँड्ने गुरु पनि भने। बदलामा केही नचाहिकन उनको सेवा गर्दा बिस्तारै यिनै गुणहरू हाम्रो आफ्नै हृदयमा रोपिन्छन्। महाराज जी भन्नुहुन्थ्यो कि निःस्वार्थ भावले गाईको सेवा गर्नेको हृदयमा हरेक असल गुण प्रकट हुन्छ।

थप पढ्नुहोस्: गाईको सेवा किन गर्ने?