कहिल्यै दूध नपिउने सन्त

सन् 1981 मा श्री हरिदास शास्त्री महाराज जीले वृन्दावनस्थित आफ्नो आश्रममा दुईवटा गाई र एउटा साँढेबाट एउटा सानो गोशाला सुरु गर्नुभयो। उहाँले यो संसार छोड्दासम्म त्यहाँ 250 गाई र साँढेहरूको घर बनिसकेको थियो।

ती सबै वर्षहरूमा उहाँले आफ्ना गाईहरूको दूधको एक थोपा पनि पिउनुभएन। उहाँले सबै दूध अरूलाई दिनुभयो।

केही नमाग्ने सेवा

भक्तिमा सेवा को अर्थ हो जसको सेवा गरिन्छ, उसैको सुखका लागि मात्र काम गर्नु। महाराज जीले यो कुरा सबैभन्दा सरल तरिकाले देखाउनुभयो: गाईहरू उहाँलाई केही दिनका लागि त्यहाँ थिएनन्। तिनीहरू माया पाउनका लागि त्यहाँ थिए।

आज पनि श्री हरिदास निवासमा यही नियम छ। बदलामा गाईहरूबाट केही लिइँदैन: तिनको दूध, गोबर र गहुँत कहिल्यै बेचिँदैन।

आँखाले देख्न सकिने माया

उहाँको माया व्यक्तिगत थियो। उहाँ हरेक गाईलाई चिन्नुहुन्थ्यो। जब उहाँकी सबैभन्दा प्यारी गाई पुष्पाको देहान्त भयो, महाराज जी रुनुभयो। पुराना तस्बिरहरूमा उहाँ साँढेहरूलाई लड्डु खुवाउँदै र बाछाबाछीले उहाँको दाह्री चाट्दा हाँस्दै गरेको देखिन्छ।

उहाँको जीवनकथा महाराज जी पृष्ठमा पढ्नुहोस्।