बालबालिकाको कुना

गोलु ठूलो हुन्छ

गोलु गोशालामा जन्मेको एउटा सानो बाछो हो। सात दिनसम्म बिहानदेखि साँझसम्म उसको हेरचाह गर्नुहोस्, र ऊ ठूलो भएको हेर्नुहोस्! हरेक दिन एउटा तारा कमाउन कामहरू क्रमैसँग गर्नुहोस्।

पुष्पाको कथा

धेरै पहिले, वैद्य रामनारायण जी नाम गरेका एक दयालु डाक्टरले महाराज जीलाई एउटी सुन्दर सेतो गाई दिनुभयो। उनको नाम थियो पुष्पा, जसको अर्थ हो “फूल”। उनी ठूली र बलियी थिइन्, तर भेडाको पाठोजस्तै सोझी।

महाराज जी उनलाई धेरै माया गर्नुहुन्थ्यो। हरेक बिहान उहाँ आफैँ उनलाई नुहाइदिनुहुन्थ्यो र उत्तम अन्न र मीठो सख्खर खुवाउनुहुन्थ्यो। पुष्पाले बाछाबाछी जन्माउँदा हरेक पटक मिठाई र प्रार्थनासहित सानो उत्सव हुन्थ्यो।

पुष्पाका बाछाबाछी ठूला भए र तिनका पनि बाछाबाछी भए। आज श्री हरिदास निवासका सयौँ गाईहरू पुष्पाकै परिवार हुन्। उनको देहान्त हुँदा महाराज जी रुनुभयो, किनभने उनी उहाँकी आफ्नै आमाजस्ती थिइन्।

सोच्नुहोस्: महाराज जीले पुष्पाको हेरचाह गरेजस्तै तपाईंको परिवारमा तपाईंको हेरचाह कसले गर्छ?

कृष्ण र बाछाहरूका पुच्छर

कृष्ण र उहाँका दाजु बलराम साना छँदा व्रजमा बाछाहरूसँग खेल्न मन पराउनुहुन्थ्यो। कहिलेकाहीँ उहाँहरू बाछाको पुच्छर समात्नुहुन्थ्यो। बाछो छक्क परेर दौडिन्थ्यो, र दुवै बालकलाई पछाडि-पछाडि आँगनभरि तान्दै लैजान्थ्यो!

व्रजका आमाहरू आफ्नो काम छोडेर यो देखेर हाँसेको हाँस्यै गर्थे। (श्रीमद्भागवत 10.8.24)

कृष्ण भगवान् हुनुहुन्छ, तैपनि उहाँ गाईहरूकै बीचमा हुर्कनुभयो र तिनलाई आफ्ना साथीजस्तै माया गर्नुभयो। त्यसैले उहाँलाई गोपाल, अर्थात् गाईहरूका रक्षक भनिन्छ।

यसो गरेर हेर्नुहोस्: अर्को पटक गाई वा बाछो देख्दा बिस्तारै भन्नुहोस्, “जय गोपाल!”, र उनलाई अलिकति घाँस दिनुहोस्।