वैदिक दृष्टिकोनानुसार शांत समाज धर्मावर अवलंबून असतो: लोकांनी एकमेकांची आणि जगाची काळजी घेणे. श्री हरिदास शास्त्री महाराज जींनी समजावून सांगितले की आपल्यात दोन साधे गुण वाढले की हे शक्य होते.
निरपराधी: कोणालाही इजा न करणे
गाय कोणाचाही अपराध करत नाही. ती शिकार करत नाही, स्पर्धा करत नाही किंवा इतरांचे काही हिरावून घेत नाही. तिला सुरक्षित वाटते तेव्हा ती सर्व जीवांमध्ये सर्वात सौम्य आणि सर्वात मायाळू असते.
पर-उपकारी: सर्वांना मदत करणे
ती आपल्या संपूर्ण अस्तित्वाने देते. माणसांना उपयोगी नसलेले गवत आणि कडबा खाऊन ती दूध देते; तिचे शेण आणि गोमूत्र इंधन आणि औषध देतात; बैलाने शतकानुशतके भारताची शेते नांगरली.
गाय ही निरपराधी आणि पर-उपकारी या गुणांचे संपूर्ण मूर्त रूप आहे.
श्री हरिदास शास्त्री महाराज जी
तिच्याकडून शिकणे
म्हणूनच ऋषींनी गायीला केवळ आपली माताच नव्हे, तर आपल्यामध्ये वावरणारी गुरु म्हटले. बदल्यात काहीही न मागता तिची सेवा केल्याने हेच गुण हळूहळू आपल्या हृदयात रुजतात. महाराज जी म्हणत असत की जो निःस्वार्थपणे गायीची सेवा करतो त्याच्या हृदयात प्रत्येक सद्गुण प्रकट होतो.
गायींची सेवा का करावी? येथे अधिक वाचा.