मुलांचा कोपरा

गोलू मोठा होतो

गोलू हे गोशाळेत जन्मलेले एक चिमुकले वासरू आहे. सात दिवस, सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत त्याची काळजी घ्या, आणि त्याला मोठे होताना पाहा! दररोज एक तारा मिळवण्यासाठी कामे क्रमाने करा.

पुष्पाची गोष्ट

खूप वर्षांपूर्वी, वैद्य रामनारायण जी नावाच्या एका दयाळू वैद्यांनी महाराज जींना एक सुंदर पांढरी गाय दिली. तिचे नाव होते पुष्पा, म्हणजे “फूल”. ती मोठी आणि बलवान होती, पण कोकरासारखी गरीब होती.

महाराज जींचे तिच्यावर खूप प्रेम होते. दररोज सकाळी ते स्वतः तिला अंघोळ घालत आणि उत्तम धान्य व गोड गूळ खाऊ घालत. पुष्पाला वासरे झाली तेव्हा प्रत्येक वेळी मिठाई आणि प्रार्थनांसह एक छोटासा उत्सव होत असे.

पुष्पाची वासरे मोठी झाली आणि त्यांनाही वासरे झाली. आज श्री हरिदास निवासातील शेकडो गायी पुष्पाचाच परिवार आहेत. ती गेली तेव्हा महाराज जी रडले, कारण ती त्यांच्यासाठी स्वतःच्या आईसारखी होती.

विचार करा: महाराज जींनी जशी पुष्पाची काळजी घेतली, तशी तुमच्या कुटुंबात तुमची काळजी कोण घेते?

कृष्ण आणि वासरांच्या शेपट्या

कृष्ण आणि त्यांचे भाऊ बलराम लहान असताना त्यांना व्रजात वासरांसोबत खेळायला खूप आवडायचे. कधी कधी ते एखाद्या वासराची शेपटी पकडायचे. चकित झालेले वासरू पळत सुटायचे, आणि त्या दोघा मुलांना अंगणभर आपल्या मागे ओढत न्यायचे!

हे पाहून व्रजातील माता आपले काम थांबवून खूप खूप हसायच्या. (श्रीमद्भागवत 10.8.24)

कृष्ण हे भगवान आहेत, तरीही ते गायींमध्ये वाढले आणि त्यांच्यावर आपल्या मित्रांसारखे प्रेम केले. म्हणूनच त्यांना गोपाल, गायींचे रक्षक, म्हणतात.

हे करून पाहा: पुढच्या वेळी गाय किंवा वासरू दिसले की हळूच म्हणा, “जय गोपाल!”, आणि तिला थोडे गवत द्या.