എന്തിന് പശുക്കളെ സേവിക്കണം?

കൃഷ്ണഭക്തർ പശുക്കളെ സേവിക്കുന്നത് അത് തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കൃഷ്ണനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ഭക്തിയിൽ, സേവ — സേവിക്കപ്പെടുന്നയാളുടെ സന്തോഷത്തിന് മാത്രമായുള്ള നിസ്വാർത്ഥ സേവനം — സ്നേഹത്തിന്റെ നിർവചനം തന്നെയാണ്. കൃഷ്ണൻ തന്റെ ബാല്യകാലം വൃന്ദാവനത്തിലെ പശുക്കളെയും പശുക്കിടാക്കളെയും മേച്ചുകൊണ്ട് ചെലവഴിച്ചു; അതുകൊണ്ട് പശുക്കൾ അദ്ദേഹത്തിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭക്തർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടവയാണ്.

എന്നാൽ “എന്തിന് ഗോസേവ?” എന്ന ചോദ്യം ദൈനംദിന മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്നും ഉത്തരം അർഹിക്കുന്നു. പശുവിന്റെ ഏത് ഗുണമാണ് മനുഷ്യരാശിയെ സേവിക്കുന്നത്?

നല്ല സമൂഹത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന രണ്ട് ഗുണങ്ങൾ

മറ്റുള്ളവരുടെയും ലോകത്തിന്റെയും ക്ഷേമത്തിനായി നിസ്വാർത്ഥമായി പ്രവർത്തിക്കാൻ മനുഷ്യർക്ക് കഴിയും. ഈ സേവനമനോഭാവത്തെ ധർമ്മം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ആളുകൾ കർത്തവ്യബോധത്തോടെ പരസ്പരം സേവിച്ചാൽ, സമൂഹം സമാധാനപൂർണ്ണവും സംതൃപ്തവുമാകും. ഭഗവദ്ഗീതയിൽ കൃഷ്ണൻ സർവ്വസൃഷ്ടിയുടെയും നന്മയ്ക്കായി ധർമ്മം പിന്തുടരാൻ അർജ്ജുനനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

നാം രണ്ട് ഗുണങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കുമ്പോൾ അത്തരം സേവനം സാധ്യമാകുന്നു:

നിരപരാധിയുടെയും പരോപകാരിയുടെയും സമ്പൂർണ്ണ മൂർത്തീഭാവമാണ് പശു.

ശ്രീ ഹരിദാസ് ശാസ്ത്രി മഹാരാജ് ജി

അവൾ ആരെയും ദ്രോഹിക്കുന്നില്ല; ഭീഷണിയില്ലാത്തപ്പോൾ, പശുക്കൾ ജീവികളിൽ ഏറ്റവും സൗമ്യവും സ്നേഹമുള്ളവയുമാണ്. അവൾ തന്റെ മുഴുവൻ സത്തയോടെയും സേവിക്കുന്നു: നമുക്ക് ഉപയോഗമില്ലാത്ത പുല്ലിനും വൈക്കോലിനും പകരമായി അവൾ പാൽ നൽകുന്നു, അവളുടെ ചാണകവും ഗോമൂത്രവും ഇന്ധനവും ഔഷധവും നൽകുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകളായി കാള ഭാരതീയ കൃഷിയെ തന്റെ ചുമലിലേറ്റി. മനുഷ്യരാശി പിന്തുടരേണ്ട ഈ രണ്ട് ഗുണങ്ങളുടെയും ആദർശം ഋഷിമാർ പശുവിൽ കണ്ടു — സമൃദ്ധവും സൗഹാർദ്ദപൂർണ്ണവുമായ എല്ലാ നാഗരികതയുടെയും താക്കോൽ.

ശ്രീ ഹരിദാസ് നിവാസിലെ ശുദ്ധമായ ഗോസേവ

പശുവിനുള്ള ശുദ്ധമായ സേവനം എന്നാൽ പകരമായി ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാതെ അവളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുക എന്നാണ്. ശ്രീ ഹരിദാസ് നിവാസിൽ ഈ ഭാവത്തിലാണ് പശുക്കളെ സേവിക്കുന്നത്. പകരമായി അവയിൽ നിന്ന് ഒന്നും എടുക്കുന്നില്ല; അവയുടെ പാലും ചാണകവും ഗോമൂത്രവും ഒരിക്കലും വിൽക്കുന്നില്ല. ഗോശാല പരിപാലിച്ച വർഷങ്ങളിലൊന്നും മഹാരാജ് ജി തന്റെ പശുക്കളുടെ ഒരു തുള്ളി പാൽ പോലും കുടിച്ചിട്ടില്ല; അദ്ദേഹം അതെല്ലാം നൽകി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതം ശുദ്ധവും നിസ്വാർത്ഥവുമായ സേവയുടെ മാതൃകയായിരുന്നു.

കൃഷ്ണൻ തന്നെ ഗോസേവയുടെ പ്രാധാന്യം കാണിച്ചുതന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട നാമങ്ങളായ ഗോ-വിന്ദൻ, ഗോ-പാലൻ, ഗോപീ-നാഥൻ എന്നിവ അതിനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. പശുക്കളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നവർ ഭഗവാനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; പശുവിനെ നിസ്വാർത്ഥമായി സേവിക്കുന്നയാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ എല്ലാ സദ്ഗുണങ്ങളും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്ന് മഹാരാജ് ജി പറയുമായിരുന്നു.

എന്തുകൊണ്ട് പശുക്കൾക്ക് ഇപ്പോൾ നമ്മെ ആവശ്യമുണ്ട്

ദുഃഖകരമെന്നു പറയട്ടെ, ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ പല പശുക്കളും ഭയാനകമായ സാഹചര്യങ്ങളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. അവ സാധാരണയായി കശാപ്പ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല, എന്നാൽ മുമ്പത്തെപ്പോലെ അവയെ ഇനി പരിപാലിക്കുന്നില്ല. ട്രാക്ടറുകൾ സ്ഥാനം പിടിച്ചതോടെ കാളകളും, പാൽ തരാതായ പശുക്കളും തെരുവുകളിൽ അലഞ്ഞുതിരിയാനും മാലിന്യക്കൂമ്പാരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭക്ഷിക്കാനും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.

അവർക്കായി വളരെ കുറച്ച് പദ്ധതികളേയുള്ളൂ. മനുഷ്യർക്കിടയിലെ അനീതി മറികടക്കാൻ നാം പ്രവർത്തിക്കുന്നതുപോലെ, നമ്മുടെ ലോകം പങ്കിടുന്ന മൃഗങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിലകൊള്ളാൻ ഇത് നല്ല സമയമാണ്. പശുക്കളോട് പെരുമാറുന്ന രീതിയും സമൂഹത്തിന്റെ ധാർമ്മികവും ആത്മീയവുമായ ആരോഗ്യവും തമ്മിൽ അടുത്ത ബന്ധം പുരാതന ഭാരതത്തിലെ ഋഷിമാർ കണ്ടു.