ശാസ്ത്രനിധി

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥

പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ഹിതകാരിയും ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ സംരക്ഷകനുമായ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന് നമസ്കാരം. എപ്പോഴും പശുക്കളെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ഗോവിന്ദന് ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിക്കുന്നു.

मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।

പശുക്കൾ എല്ലാ ജീവികളുടെയും അമ്മമാരും എല്ലാ സുഖങ്ങളും നൽകുന്നവരുമാണ്.

यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥

ചരവും അചരവുമായ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന, ഉണ്ടായിരുന്നതും ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്നതുമായ എല്ലാറ്റിന്റെയും അമ്മയായ പശുവിനെ ഞാൻ ശിരസ്സ് നമിക്കുന്നു.

नमस्ते जायमानायै जाताया उत ते नमः ।
बालेभ्यः शफेभ्यो रूपायाघ्न्ये ते नमः ॥

ഹേ അഘ്ന്യേ, ഒരിക്കലും കൊല്ലപ്പെടാൻ പാടില്ലാത്തവളേ: ജനിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് നമസ്കാരം, ജനിച്ചശേഷവും നമസ്കാരം. നിന്റെ രോമങ്ങൾക്കും കുളമ്പുകൾക്കും രൂപത്തിനും നമസ്കാരം.

नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च ।
नमो ब्रह्मसुताभ्यश्च पवित्राभ्यो नमो नमः ॥

സുരഭിയുടെ പുത്രിമാരായ തേജസ്വിനികളായ പശുക്കൾക്ക് നമസ്കാരം. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രിമാർക്ക് നമസ്കാരം; പവിത്രീകരിക്കുന്ന പശുക്കൾക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.

गावो ममाग्रतः सन्तु गावः सन्तु च पृष्ठतः ।
गावो मे पार्श्वतः सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥

പശുക്കൾ എന്റെ മുന്നിലും പശുക്കൾ എന്റെ പിന്നിലും പശുക്കൾ എന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും ആയിരിക്കട്ടെ. ഞാൻ എപ്പോഴും പശുക്കളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ജീവിക്കുമാറാകട്ടെ.

चिन्तामणिप्रकरसद्मसु कल्पवृक्ष-
लक्षावृतेषु सुरभीरभिपालयन्तम् ।
लक्ष्मीसहस्रशतसम्भ्रमसेव्यमानं
गोविन्दमादिपुरुषं तमहं भजामि ॥

ചിന്താമണികളാൽ നിർമ്മിതമായ വാസസ്ഥാനങ്ങളിൽ, ലക്ഷക്കണക്കിന് കല്പവൃക്ഷങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവിടുന്ന് സുരഭിപ്പശുക്കളെ മേയ്ക്കുന്നു; ആയിരക്കണക്കിന് ലക്ഷ്മീദേവിമാർ അത്യന്തം ആദരവോടെ അവിടുത്തെ സേവിക്കുന്നു. ആദിപുരുഷനായ ഗോവിന്ദനെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

धेनूनामस्मि कामधुक् ।

പശുക്കളിൽ ഞാൻ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാധിച്ചുതരുന്ന പശുവായ കാമധേനുവാണ്.

हन्तायमद्रिरबला हरिदासवर्यो
यद् रामकृष्णचरणस्पर्शप्रमोदः ।
मानं तनोति सहगोगणयोस्तयोर्यत्
पानीयसूयवसकन्दरकन्दमूलैः ॥

എല്ലാ ഭക്തരിലും വച്ച് ഈ ഗോവർദ്ധന പർവ്വതമാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ! രാമന്റെയും കൃഷ്ണന്റെയും പാദസ്പർശത്താൽ ആനന്ദിച്ച്, കുടിക്കാൻ ജലം, മൃദുവായ പുല്ല്, വിശ്രമിക്കാൻ ഗുഹകൾ, കിഴങ്ങുകളും ഫലങ്ങളും എന്നിവ കൊണ്ട് അവൻ അവരെയും അവരുടെ പശുക്കളെയും ആദരിക്കുന്നു.

अहोऽतिधन्या व्रजगोरमण्यः
स्तन्यामृतं पीतमतीव ते मुदा ।
यासां विभो वत्सतरात्मजात्मना
यत्तृप्तयेऽद्यापि न चालमध्वराः ॥

വ്രജത്തിലെ പശുക്കളും സ്ത്രീകളും എത്ര ഭാഗ്യവതികൾ! ഹേ ഭഗവാനേ, അവരുടെ കിടാങ്ങളുടെയും പുത്രന്മാരുടെയും രൂപം സ്വീകരിച്ച്, മഹായജ്ഞങ്ങൾ പോലും അങ്ങയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ഒരിക്കലും മതിയായിട്ടില്ലെങ്കിലും, അങ്ങ് സന്തോഷത്തോടെ അവരുടെ പാലിന്റെ അമൃത് പാനം ചെയ്തു.

घासमुष्टिं परगवे दद्यात् संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत् सार्वकामिकम् ॥

ഒരു വർഷം, എല്ലാ ദിവസവും സ്വന്തം ഭക്ഷണത്തിനു മുമ്പ് മറ്റൊരാളുടെ പശുവിന് ഒരു പിടി പുല്ല് നൽകുന്നവൻ, എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്ന ഒരു വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.

गां च स्पृशति यो नित्यं स्नातो भवति नित्यशः ।
गवां रजः खुरोद्भूतं शिरसा यस्तु धारयेत् ।
स च तीर्थजले स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

എല്ലാ ദിവസവും പശുവിനെ സ്പർശിക്കുന്നവൻ എല്ലാ ദിവസവും സ്നാനം ചെയ്തതുപോലെയാണ്. പശുക്കളുടെ കുളമ്പുകൾ ഉയർത്തുന്ന പൊടി ശിരസ്സിൽ അണിയുന്നവൻ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലെയും ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തവനാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മുക്തനാകുന്നു.

गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद् दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥

പശുക്കളോട് ഭക്തിയുള്ളവൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നേടുന്നു. വിദ്യാർത്ഥി വിദ്യ നേടുന്നു, സുഖം തേടുന്നവൻ സുഖം കണ്ടെത്തുന്നു. ഹേ ഭാരതാ, പശുക്കളോട് ഭക്തിയുള്ളവന് ഒന്നും അപ്രാപ്യമല്ല.

गवां कण्डूयनं कुर्याद् गोग्रासं गोप्रदक्षिणम् ।
गोषु नित्यं प्रसन्नासु गोपालोऽपि प्रसीदति ॥

പശുക്കളെ മൃദുവായി ചൊറിഞ്ഞുകൊടുക്കുക, അവയ്ക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുക, ആദരവോടെ അവയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുക. പശുക്കൾ എപ്പോഴും സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ ഗോപാലൻ തന്നെ പ്രസാദിക്കുന്നു.

गावो लक्ष्म्याः सदा मूलं गोषु पाप्मा न विद्यते ।

പശുക്കൾ എപ്പോഴും ഐശ്വര്യത്തിന്റെ മൂലമാണ്; പശുക്കളിൽ പാപമില്ല.

गवां हि तीर्थे वसतीह गङ्गा पुष्टिस्तथा तद्रजसि प्रवृद्धा ।
लक्ष्मीः करीषे प्रणतौ च धर्मस्तासां प्रणामं सततं च कुर्यात् ॥

പശുവിന്റെ പവിത്രമായ ശരീരത്തിൽ ഗംഗ വസിക്കുന്നു; അവളുടെ കുളമ്പുകളിലെ പൊടിയിൽ പോഷണം വളരുന്നു; അവളുടെ ചാണകത്തിൽ ലക്ഷ്മി വസിക്കുന്നു, അവളെ നമസ്കരിക്കുന്നതിൽ ധർമ്മവും. അതിനാൽ എപ്പോഴും പശുക്കളെ നമസ്കരിക്കണം.

शृङ्गमूले स्थितो ब्रह्मा शृङ्गमध्ये तु केशवः ।
शृङ्गाग्रे शङ्करं विद्यात् त्रयो देवाः प्रतिष्ठिताः ॥
सर्वे देवाः स्थिता देहे सर्वदेवमयी हि गौः ॥

അവളുടെ കൊമ്പുകളുടെ മൂലത്തിൽ ബ്രഹ്മാവും മദ്ധ്യത്തിൽ കേശവനും അഗ്രത്തിൽ ശങ്കരനും വസിക്കുന്നു: മൂന്നു മഹാദേവതകൾ അവിടെ വസിക്കുന്നു. എല്ലാ ദേവന്മാരും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ വസിക്കുന്നു; പശു യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും വാസസ്ഥാനമാണ്.

प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ।

ചിന്താശീലരായ എല്ലാവരോടും ഞാൻ പറയുന്നു: അതിരില്ലാത്ത അമ്മയായ അദിതിയായ നിരപരാധിയായ പശുവിനെ കൊല്ലരുത്.

अहिंसा परमो धर्मः ।

അഹിംസയാണ് പരമമായ ധർമ്മം.

अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासम्पृक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥

ഒരു ജീവിയും ഉപദ്രവിക്കപ്പെടാതിരിക്കാനാണ് ധർമ്മം ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടത്. അഹിംസയോടു ചേർന്നതെന്തോ, അത് തീർച്ചയായും ധർമ്മമാണ്.

मां स भक्षयिताऽमुत्र यस्य मांसमिहाद्म्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥

'ഞാൻ ഇവിടെ ആരുടെ മാംസം കഴിക്കുന്നുവോ, അവൻ (സഃ) പരലോകത്തിൽ എന്നെ (മാം) കഴിക്കും.' ഇതാണ് മാംസം എന്ന വാക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥമെന്ന് ജ്ഞാനികൾ പറയുന്നു.

गाभीर यत लोम तत सहस्र वत्सर ।
गो-वधी रौरव-मध्ये पचे निरन्तर ॥

പശുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ എത്ര രോമങ്ങളുണ്ടോ അത്രയും ആയിരം വർഷം, അവളെ കൊല്ലുന്നവൻ രൗരവം എന്ന നരകത്തിൽ അവസാനമില്ലാതെ ചീഞ്ഞഴുകുന്നു.

अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् ।
परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम् ॥

പതിനെട്ട് പുരാണങ്ങളിലും വ്യാസൻ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ മാത്രം പറയുന്നു: മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നത് പുണ്യം നൽകുന്നു; മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നത് പാപം നൽകുന്നു.