1981-ൽ ശ്രീ ഹരിദാസ് ശാസ്ത്രി മഹാരാജ് ജി വൃന്ദാവനത്തിലെ തന്റെ ആശ്രമത്തിൽ രണ്ട് പശുക്കളും ഒരു കാളയുമായി ഒരു ചെറിയ ഗോശാല ആരംഭിച്ചു. അദ്ദേഹം ഈ ലോകം വിട്ടുപോകുമ്പോഴേക്കും അത് 250 പശുക്കളുടെയും കാളകളുടെയും വീടായി മാറിയിരുന്നു.
ആ വർഷങ്ങളിലുടനീളം തന്റെ പശുക്കളുടെ ഒരു തുള്ളി പാൽ പോലും അദ്ദേഹം കുടിച്ചിട്ടില്ല. അദ്ദേഹം അതെല്ലാം നൽകി.
ഒന്നും ആവശ്യപ്പെടാത്ത സേവനം
ഭക്തിയിൽ, സേവ എന്നാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്നയാളുടെ സന്തോഷത്തിനായി മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുക എന്നാണ്. മഹാരാജ് ജി ഇത് ഏറ്റവും ലളിതമായ രീതിയിൽ കാണിച്ചു: പശുക്കൾ അദ്ദേഹത്തിന് എന്തെങ്കിലും നൽകാനായിരുന്നില്ല അവിടെ. അവ സ്നേഹിക്കപ്പെടാനായിരുന്നു.
ഇന്നും ശ്രീ ഹരിദാസ് നിവാസിലെ നിയമം ഇതുതന്നെയാണ്. പകരമായി പശുക്കളിൽ നിന്ന് ഒന്നും എടുക്കുന്നില്ല: അവയുടെ പാലും ചാണകവും ഗോമൂത്രവും ഒരിക്കലും വിൽക്കുന്നില്ല.
കണ്ണിൽ കാണാവുന്ന സ്നേഹം
അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്നേഹം വ്യക്തിപരമായിരുന്നു. ഓരോ പശുവിനെയും അദ്ദേഹത്തിന് അറിയാമായിരുന്നു. തന്റെ ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട പശുവായ പുഷ്പ മരിച്ചപ്പോൾ മഹാരാജ് ജി കരഞ്ഞു. കാളകൾക്ക് ലഡ്ഡു കൊടുക്കുന്നതും പശുക്കിടാക്കൾ താടി നക്കുമ്പോൾ ചിരിക്കുന്നതും പഴയ ഫോട്ടോകളിൽ കാണാം.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകഥ മഹാരാജ് ജി എന്ന പേജിൽ വായിക്കുക.