1981 मे श्री हरिदास शास्त्री महाराज जी वृन्दावन स्थित अपन आश्रममे दू टा गाय आ एकटा साँढ़क संग एकटा छोट गोशाला आरम्भ कयलनि। जखन ओ एहि संसारसँ विदा भेलाह, ता धरि ओ 250 गाय आ बड़दक घर बनि गेल छल।
ओहि सम्पूर्ण वर्ष सभमे ओ अपन गायक दूधक एको बुन्न नहि पीलनि। ओ सभटा दऽ देलनि।
सेवा जे किछु नहि मँगैत अछि
भक्तिमे सेवा क अर्थ अछि केवल ओहि व्यक्तिक सुखक लेल काज करब जकर सेवा कयल जाइत अछि। महाराज जी ई बात सभसँ सरल ढंगसँ देखौलनि: गाय सभ हुनका किछु देबाक लेल नहि छल। ओ सभ प्रेम पयबाक लेल छल।
आइयो श्री हरिदास निवासमे यैह नियम अछि। बदलामे गाय सभसँ किछु नहि लेल जाइत अछि: ओकर दूध, गोबर आ गोमूत्र कहियो नहि बेचल जाइत अछि।
प्रेम जे देखल जा सकैत छल
हुनक प्रेम आत्मीय छल। ओ प्रत्येक गायकेँ चिन्हैत छलाह। जखन हुनक सभसँ प्रिय गाय पुष्पा मरि गेलि, तँ महाराज जी कानि उठलाह। पुरान फोटो सभमे ओ बड़द सभकेँ लड्डू खुअबैत आ बाछा सभक हुनक दाढ़ी चटला पर हँसैत देखाइत छथि।

हुनक जीवन-कथा महाराज जी पृष्ठ पर पढ़ू।
