श्रीमद्भागवत स्वताक वेदान्त-सूत्रांचें सैमीक भाश्य म्हूण वर्णन करता; दोनूय व्यास ऋषीन रचल्यात. तरी शेंकड्यांनी वर्सां कोणेंच, श्लोकान श्लोक, हे दोन ग्रंथ नेमके कशे जोडिल्ले आसात तें दाखयिल्लें ना.
उणीव भरून काडप
श्री हरिदास शास्त्री महाराज जींनी हें काम आपल्या वेदान्त-दर्शनम् भागवत-भाष्योपेतम् ह्या ग्रंथांत हातांत घेतलें. सूत्रान सूत्र, वेदान्ताच्या दरेक सूत्राचें स्पश्टीकरण भागवताचे खंयचे श्लोक करतात तें तांणी दाखयलें. ह्या ग्रंथाचो बनारसच्या नागरी प्रचारिणी सभेन मान केलो.
विद्येचें जिवीत
हें यश बनारसांत केल्ल्या बारा वर्सांच्या अभ्यासांतल्यान फुलळें, थंय महाराज जींनी भारतीय तत्वगिन्यानाच्या सगळ्या स सांप्रदायांनी पदव्यो मेळयल्यो. तांणी सुमार ऐशीं पुस्तकां बरयलीं, आनी श्री जीव गोस्वामींच्या षट् सन्दर्भांचें भाश्या सयत हिंदींत अणकार करपी ते पयले आशिल्ले.
विसाव्या शेंकड्यांतले बहुदा सगळ्यांत चड बरोवपी आनी सगळ्यांत चड शिकिल्ले गौडीय वैष्णव “भितरले” विद्वान.
जोनाथन एडलमन, युनिवर्सिटी ऑफ फ्लोरिडा
तांच्या पुस्तकांची वळेरी महाराज जी पानार पळयात.