वैदीक दृश्टीन, शांत समाज धर्माचेर आदारून आसता: लोक एकमेकांची आनी संवसाराची काळजी घेतात. श्री हरिदास शास्त्री महाराज जींनी समजायलें की आमच्या भितर दोन सोंपे गूण वाडटात तेन्ना हें शक्य जाता.
निरपराधी: कोणाकूच त्रास दिवनासप
गाय कोणाचोच अपराध करिना. ती शिकार करिना, सर्त करिना वा दुसऱ्यांचें घेना. तिका सुरक्षीत दिसता तेन्ना ती सगळ्या जिवां मदीं सगळ्यांत मवाळ आनी मोगाळ आसता.
पर-उपकारी: सगळ्यांक मदत करप
ती आपल्या पुराय अस्तित्वान दिता. मनशाक उपेगाक येना अशें तण आनी पेंढो हाचे बदलाक ती दूद दिता; तिचें शेण आनी गोमूत्र इंधन आनी वखदां दितात; बैलान शेंकड्यांनी वर्सां भारताचीं शेतां नांगरलीं.
गाय ही निरपराधी आनी पर-उपकारी हांचें पुराय मूर्त रूप.
श्री हरिदास शास्त्री महाराज जी
तिचे कडल्यान शिकप
हे खातीर ऋषींनी गायक फकत आमची आवय न्हय, तर आमच्या मदीं चलपी एक गुरू अशेंय म्हळां. बदलाक कांयच नाका म्हूण तिची सेवा करप, हळूहळू हेच गूण आमच्या काळजांत रोयता. महाराज जी म्हणटाले की निस्वार्थपणान गायची सेवा करपी मनशाच्या काळजांत दरेक बरो गूण उदेता.
चड गायांची सेवा कित्याक? हांगा वाचात.