उतरावळ

Aditi अदिति: अमर्याद आवय; ऋग्वेद गायक अदिति म्हणटा.
Aghnyā अघ्न्या: “जिका केन्नाच मारूंक फावना ती”, गायचें एक वैदीक नांव.
Ahiṁsā अहिंसा: अहिंसा: खंयच्याच जिवाक लुकसाण, दुख्ख वा भंय दिवप ना. हाका सगळ्यांत ऊंच धर्म म्हणटात.
Anukūlatā अनुकूलता: आमी जाची सेवा करतात ताका खोशी करपी तरेन वागप; सेवेचें काळीज.
Dharma धर्म: जें सगळ्यांचें रक्षण आनी पोशण करता तें; कर्तव्य, बरी चाल आनी शिस्त.
Gala-kambala गलकम्बल: गळ्या सकयल लोंबकळपी कातीची मोव घडी: खऱ्या “गो” ची खूण.
Go गो: गाय, बैल आनी वासरूं एकठांय; धर्तरी, वाणी आनी इंद्रियां खातीरूय हें उतर वापरतात.
Go-dāna गोदान: गायचें दान; दानाच्या सगळ्यांत व्हड कर्मां मदलें एक मानतात.
Go-grāsa गोग्रास: गायक अर्पण केल्लो जेवणाचो एक घांस, परंपरे प्रमाण आपल्या जेवणा पयलीं.
Gokula गोकुल: “गायांचें घर”, व्रजांतलो कृष्णाचो गांव.
Gopāla गोपाल: “गायांचो राखणदार”, कृष्णाचें एक नांव.
Gopāṣṭamī गोपाष्टमी: कृष्ण पयलेच फावट गायो चरोवंक गेल्लो तो दीस मनोवपी उत्सव; गायांक न्हाणयतात, सजयतात आनी खावयतात.
Gośālā गोशाला: एक घर जंय गायांक आलाशिरो दितात, तांचें रक्षण करतात आनी तांची सेवा करतात.
Govardhana गोवर्धन: व्रजांतलो पवित्र दोंगर, जो भगवंताच्या गायांची काळजी घेता म्हूण ताका भगवंताच्या सेवकां मदलो श्रेश्ठ म्हणटात.
Govinda गोविन्द: “गायांक आनंद दिवपी”, कृष्णाचें एक नांव.
Kāmadhenu कामधेनु: इत्सा पुराय करपी दिव्य गाय; कृष्ण म्हणटा, गायां मदीं हांव कामधेनु (गीता 10.28).
Nirāparādhī निरपराधी: जी केन्नाच कोणाक त्रास दिना ती; गायचो एक गूण.
Pañcagavya पञ्चगव्य: गायच्यो पांच देणग्यो: दूद, धंय, तूप, शेण आनी गोमूत्र, जांचो वापर पुजेंत आनी आयुर्वेदांत जाता.
Sarva-devamayī सर्वदेवमयी: “जिचे भितर सगळे देव रावतात”, गायचें एक वर्णन.
Sevā सेवा: फकत जाची सेवा करतात ताका खोशी करपा खातीर केल्ली मोगाळ सेवा, केन्नाच इनामा खातीर न्हय.
Surabhi सुरभि: सगळ्या गायांची दिव्य आवय.
Upakārī उपकारी: जी सदांच हेरांच्या बऱ्या खातीर वावुरता ती; गायचो एक गूण.

उतरावळ

महाराज जींच्या गो-सेवेचो वांटो जायात