ಗೋವು ಏಕೆ ಪವಿತ್ರ

ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಗೋ ಎಂಬ ಪದ ಹಸು, ಎತ್ತು ಮತ್ತು ಕರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನಲ್ಲೂ ಗೋ ಎಂಬ ಪದವನ್ನೇ ಉಳಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಏಕೆಂದರೆ “cow” ಅದೇ ಭಾವವನ್ನು ಹೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಗೋ ತಾಯಿ, ಗುರು ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯ ಸಂಗಾತಿ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಾಕುಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲ.

ಗೋವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಶಾಸ್ತ್ರವು ಒಂದು ಸರಳ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ: ಗೋಃ ಸಾಸ್ನಾದಿಮತ್ತ್ವಮ್ — ಅವಳಿಗೆ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಕೆಳಗೆ ಜೋತುಬಿದ್ದ ಮೃದುವಾದ ಚರ್ಮದ ಮಡಿಕೆ (ಗಲ-ಕಂಬಲ), ಡುಬ್ಬ, ಉದ್ದವಾದ ಕಿವಿಗಳು, ಸೌಮ್ಯವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಸಹಜವಾದ ಮಧುರ ಸುಗಂಧ ಇರುತ್ತದೆ. ಇವು ಭಾರತದ ದೇಶೀ ಹಸುಗಳು.

ಯಾರಾದರೂ ಪೂಜೆಗೆ ಏಕೆ ಅರ್ಹರಾಗುತ್ತಾರೆ? ಅವರ ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ. ಭಗವಂತನದೇ ಆದ ಎರಡು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳು ಗೋವಿನಲ್ಲಿವೆ ಎಂದು ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಬೋಧಿಸಿದರು:

• ನಿರಪರಾಧೀ: ಅವಳು ಎಂದಿಗೂ ಯಾರಿಗೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.
• ಉಪಕಾರೀ: ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳ ಹಾಲು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತದೆ; ಅವಳ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪವಿತ್ರ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲೂ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ಎತ್ತು ಹೊಲಗಳನ್ನು ಉಳುತ್ತದೆ; ಅವಳ ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಗೋಮೂತ್ರ ಕೂಡ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಗುಣಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಯಾರಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ ಎಲ್ಲರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಲು ಕಲಿಯಲೆಂದು ದೇವರು ಗೋವನ್ನು ಒಂದು ಆದರ್ಶವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು ಎಂದು ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಹೇಳಿದರು.

ಕೃಷ್ಣನ ಸುತ್ತಲಿನ ಎಲ್ಲವೂ ಗೋವಿನೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದೆ. ಅವನನ್ನು ಗೋಪಾಲ, ಗೋವುಗಳ ರಕ್ಷಕ, ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದ, ಗೋವುಗಳಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವವನು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಗೋಕುಲದಲ್ಲಿ, “ಗೋವುಗಳ ಮನೆ”ಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಆತ್ಮೀಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಗೋಪರು ಮತ್ತು ಗೋಪಿಯರು, ಗೋಪಾಲಕರು. ಗೋವರ್ಧನ ಗಿರಿ ಕೇವಲ ಅವನ ಗೋವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೇವಕನಾಯಿತು.

ಎಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುವ ಕೃಷ್ಣನೇ ಸ್ವತಃ ಗೋವುಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಧೇನೂನಾಮ್ ಅಸ್ಮಿ ಕಾಮಧುಕ್: “ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಾಮಧೇನು, ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಗೋವು” (10.28).

ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಗೋವನ್ನು ಸರ್ವ-ದೇವಮಯೀ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ವಾಸಿಸುವವಳು ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಕೊಂಬುಗಳ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ; ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳು ಅವಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವಳ ಸಗಣಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಅಥವಾ ಅನೇಕ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಏನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಆಶಿಸುತ್ತೇವೋ ಅದು ಕೇವಲ ಗೋಸೇವೆಯಿಂದ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ಅದೇ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಒಂದು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ: ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಎಂದಿಗೂ ಗೋವನ್ನು ಹೊಡೆಯದ ಅಥವಾ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಕೋಪದಿಂದ ಮಾತನಾಡದವನು ಮಹಾ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸೇವೆ ಪ್ರತಿಫಲಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಅದು ನಾವು ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಲು ಮಾತ್ರ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದ ಹೃದಯದಿಂದ (ಏಕತಾ) ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ (ಅನುಕೂಲತಾ) ಮಾಡುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಾರ್ಯ. ಹಾಗಾಗಿ ಗೋ-ಸೇವೆ ಎಂದರೆ ಗೋವನ್ನು ಸ್ವಂತ ಕುಟುಂಬದವಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು: ಅವಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿ, ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಇಡುವುದು. ಇದು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಗೋ-ಸೇವೆಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯ ಅತ್ಯುನ್ನತ ರೂಪ ಎಂದು ಕರೆದರು.

ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಗೋ-ಸೇವೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಪುಷ್ಪಾ ಎಂಬ ಒಂದೇ ಹಸುವಿನಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿದರು; ಇಂದು ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಗೋಶಾಲೆ ನೂರಾರು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ಲಾಭಕ್ಕಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಶಾಸ್ತ್ರ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ →