1981ರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಹರಿದಾಸ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ವೃಂದಾವನದ ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಎತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಗೋಶಾಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರು ಈ ಲೋಕವನ್ನು ತೊರೆಯುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು 250 ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳ ಮನೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಆ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹಸುಗಳ ಹಾಲಿನ ಒಂದು ಹನಿಯನ್ನೂ ಕುಡಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರು.
ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದ ಸೇವೆ
ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಎಂದರೆ ಸೇವೆ ಪಡೆಯುವವರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವುದು. ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಇದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದರು: ಹಸುಗಳು ಅವರಿಗೆ ಏನನ್ನೋ ಕೊಡಲು ಅಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವು ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡಲು ಅಲ್ಲಿದ್ದವು.
ಇಂದಿಗೂ ಶ್ರೀ ಹರಿದಾಸ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಇದೇ ನಿಯಮ. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹಸುಗಳಿಂದ ಏನನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ: ಅವುಗಳ ಹಾಲು, ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಗೋಮೂತ್ರವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಪ್ರೀತಿ
ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿತ್ತು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಸುವೂ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಅವರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಹಸು ಪುಷ್ಪಾ ಮರಣಹೊಂದಿದಾಗ ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ಹಳೆಯ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಎತ್ತುಗಳಿಗೆ ಲಡ್ಡು ತಿನ್ನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಮತ್ತು ಕರುಗಳು ಅವರ ಗಡ್ಡವನ್ನು ನೆಕ್ಕುವಾಗ ನಗುತ್ತಿರುವುದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಅವರ ಜೀವನ ಕಥೆಯನ್ನು ಮಹಾರಾಜ್ ಜೀ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಓದಿ.
