गो: “काउ” शा बी मती
संस्कृत च गो शब्द गां, बैल ते बच्छे, त्रौनें आस्तै बरतोंदा ऐ। महाराज जी अंग्रेज़ी च बी गो शब्द गै रक्खना पसंद करदे हे, कीजे “काउ” शब्द च ओह् भावना नेईं। शास्त्रें च गो इक माऊ, इक गुरु ते भगवान दी प्यारी साथन ऐ, सिर्फ़ खेती दा जानवर नेईं।
शास्त्र गो गी पछानने दा इक सरल लक्खन दसदा ऐ: गोः सास्नादिमत्त्वम्, उसदी गर्दन हेठ लमकदी चमड़ी दी नरम तैह् (गल-कम्बल), कुब्ब, लम्मे कन्न, कोमल अक्खीं ते इक मिट्ठी कुदरती सुगंध होंदी ऐ। एह् भारत दियां देसी गौआं न।
दो दिव्य गुण
कोई पूजा दे जोग कीऽ होंदा ऐ? अपने गुणें ते कर्में करी। महाराज जी ने सखाया जे गां च आपूं भगवान दे दो सारें शा उच्चे गुण न:
- निरपराधी: ओह् कदें कुसै गी दुख नेईं दिंदी।
- उपकारी: ओह् हमेशा दूएं दे भले आस्तै कम्म करदी ऐ।
उसदा दुद्ध बच्चें ते बमारें गी पोशन दिंदा ऐ; उसदा घ्यो हर पवित्र अग्नि च चढ़ाया जंदा ऐ; बैल खेतरें च हल चलांदा ऐ; उसदा गोह्टा ते मूतर बी शुद्ध करदे ते ठीक करदे न। महाराज जी आखदे हे जे परमात्मा ने गां गी इक आदर्श दे रूप च बनाया, तां जे मनुक्ख कुसै गी नुकसान पजाए बिना ते सबनें दी भलाई आस्तै जीना सिक्खन।
गोविन्द ते गोपाल: कृष्ण ते गौआं
कृष्ण दे आलै-दुआलै सब किश गां कन्नै जुड़े दा ऐ। उʼनेंगी गोपाल, गौएं दा रक्षक, ते गोविन्द, गौएं गी खुश करने आह्ला, आखदे न। ओह् गोकुल, “गौएं दे घर” च रौंह्दे न। उंʼदे सारें शा प्यारे दोस्त गोप ते गोपियां, यानी ग्वाले न। गोवर्धन परबत सिर्फ़ उंʼदियें गौएं दी देखभाल करियै गै उंʼदा सारें शा बड्डा सेवक बनी गेआ।
कृष्ण, जिंʼदी सब पूजा करदे न, आपूं गौएं दी सेवा करदे न। गीता च ओह् आखदे न, धेनूनाम् अस्मि कामधुक्: “गौएं च अऊं कामधेनु आं, इच्छा पूरी करने आह्ली गां” (10.28)।
सारे देवतें दा निवास
शास्त्र गां गी सर्व-देवमयी आखदे न, ओह् जिसदे च सारे देवता बसदे न। ब्रह्मा उसदे सिङें दी जड़ च, विष्णु उंʼदे बश्कार ते शिव उंʼदी नोकें पर बसदे न; पवित्र नदियां उसदे च बगदियां न; लक्ष्मी उसदे गोह्टे च बसदी ऐ। इस करी जो किश कोई मते देवतें दी पूजा करियै जां मते तीर्थें दी जात्तरा करियै हासल करने दी आस रखदा ऐ, ओह् सिर्फ़ गां दी सेवा करियै गै मिली जंदा ऐ।
उʼऐ श्लोक इक चेतावनी कन्नै खत्म होंदे न: जेहड़ा एह् जानदा ऐ ते कदें बी गां गी नेईं मारदा ते नां गै गुस्से च उसी किश आखदा ऐ, उसगी बड्डा भाग मिलदा ऐ।
गो-सेवा दा असल मतलब
सेवा कुसै इनाम आस्तै कीता गेदा कम्म नेईं। एह् प्रेम भरोचा कर्म ऐ जेहड़ा सिर्फ़ उसी खुश करने आस्तै कीता जंदा ऐ जिसदी अस सेवा करने आं, उंʼदे कन्नै इक होए दे दिलै कन्नै (एकता) ते उस ढंगै कन्नै जेहड़ा उʼनेंगी चंगा लग्गै (अनुकूलता)। तां गो-सेवा दा मतलब ऐ गां दी अपने टब्बर आंगर देखभाल करना: उसी सुरक्खत, रज्जी, साफ़ ते खुश रक्खना। कीजे इस कन्नै सिद्धे कृष्ण खुश होंदे न, महाराज जी ने गो-सेवा गी भगती दा सारें शा उच्चा रूप आखेआ।
कोई बी गो-सेवा करी सकदा ऐ। महाराज जी ने इक गै गां, पुष्पा, कन्नै शुरुआत कीती; अज्ज उंʼदी थापी दी गौशाला सैंकड़ें गौएं ते बैलें दी देखभाल करदी ऐ, जिंʼदे चा कोई बी मुनाफ़े आस्तै नेईं रक्खी गेदी।
