सिक्खेआ केंद्र

शास्त्र खज़ाना

वेदें, पुराणें, महाभारत ते गीता चा गां बारै श्लोक, जिʼयां श्री हरिदास शास्त्री महाराज जी ने उद्धत कीते। खोजने आस्तै कोई विशे चुनो।

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥

गाएं ते ब्राह्मणें दे हितैशी ते सारे संसार दे रक्षक भगवान कृष्ण गी नमस्कार। गोविंद गी, जेह्ड़े सदा गाएं गी आनंद दिंदे न, मैं बार-बार प्रणाम करनां।

— विष्णु पुराण 1.19.65 कृष्ण ते गाईंगां दियां प्रार्थनां

मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।

गाईं सारे जीवें दियां मावां ते हर सुख देने आह्लियां न।

— महाभारत, अनुशासन पर्व सारें दी मां

यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥

मैं उस गां गी सिर झुकांदा आं जेह्ड़ी चर-अचर जीवें दे इस सारे ब्रह्मांड च व्याप्त ऐ, जेह्ड़ी जो किश होई चुके दा ऐ ते जो किश होग, उस सारें दी मां ऐ।

— महाभारत, अनुशासन पर्व 80.15 सारें दी मांगां दियां प्रार्थनां

नमस्ते जायमानायै जाताया उत ते नमः ।
बालेभ्यः शफेभ्यो रूपायाघ्न्ये ते नमः ॥

हे अघ्न्या, तूं जिसी कदें बी मारेआ नेईं जाना चाहिदा: जम्मदे बेल्लै तुगी नमस्कार, ते जम्मने परैंत तुगी नमस्कार। तेरे बालें, तेरे खुरें ते तेरे रूप गी नमस्कार।

— अथर्ववेद 10.10.1 गां दियां प्रार्थनांजिसी कदें नेईं मारना

नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च ।
नमो ब्रह्मसुताभ्यश्च पवित्राभ्यो नमो नमः ॥

सुरभि दियें धीएं, तेजस्वी गाएं गी नमस्कार। ब्रह्मा दियें धीएं गी नमस्कार; पवित्तर करने आह्ली गाएं गी बार-बार नमस्कार।

— महाभारत, अनुशासन पर्व गां दियां प्रार्थनां

गावो ममाग्रतः सन्तु गावः सन्तु च पृष्ठतः ।
गावो मे पार्श्वतः सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥

गाईं मेरे अग्गें होन, गाईं मेरे पिच्छें होन, गाईं मेरे दोनें पासें होन। मैं सदा गाएं दे बिच्च रवां।

— हरि-भक्ति-विलास 16.252 गां दियां प्रार्थनां

चिन्तामणिप्रकरसद्मसु कल्पवृक्ष-
लक्षावृतेषु सुरभीरभिपालयन्तम् ।
लक्ष्मीसहस्रशतसम्भ्रमसेव्यमानं
गोविन्दमादिपुरुषं तमहं भजामि ॥

चिंतामणि रत्नें कन्नै बने दे धामें च, लक्खां कल्पवृक्षें कन्नै घिरे दे, ओह् सुरभि गाएं गी चारदे न ते लक्खें लक्ष्मियें आसेआ बड़ी श्रद्धा कन्नै उंʼदी सेवा कीती जंदी ऐ। मैं आदि पुरुष गोविंद दी पूजा करनां।

— ब्रह्म-संहिता 5.29 कृष्ण ते गाईं

धेनूनामस्मि कामधुक् ।

गाएं च मैं कामधेनु आं, कामना पूरी करने आह्ली गां।

— भगवद्गीता 10.28होर पढ़ो → कृष्ण ते गाईं

हन्तायमद्रिरबला हरिदासवर्यो
यद् रामकृष्णचरणस्पर्शप्रमोदः ।
मानं तनोति सहगोगणयोस्तयोर्यत्
पानीयसूयवसकन्दरकन्दमूलैः ॥

सारे भक्तें च एह् गोवर्धन प्हाड़ी सारें शा उत्तम ऐ! राम ते कृष्ण दे चरणें दे छूह् कन्नै प्रसन्न होइयै, एह् उंʼदा ते उंʼदी गाएं दा आदर पीने आस्तै पानी, नरम घा, आराम आस्तै गुफाएं, ते जड़ें ते फलें कन्नै करदी ऐ।

— श्रीमद्भागवतम् 10.21.18 कृष्ण ते गाईंगो-सेवा दे फल

अहोऽतिधन्या व्रजगोरमण्यः
स्तन्यामृतं पीतमतीव ते मुदा ।
यासां विभो वत्सतरात्मजात्मना
यत्तृप्तयेऽद्यापि न चालमध्वराः ॥

व्रज दियां गाईं ते जनानियां कि'न्नियां भागशाली न! उंʼदे बच्छुएं ते पुत्तरें दा रूप धारियै, हे प्रभु, तुसें खुशी कन्नै उंʼदे दुद्धै दा अमृत पीता, जद के बड्डे-बड्डे यज्ञ बी कदें तुसेंगी संतुश्ट करने आस्तै काफी नेईं होए।

— श्रीमद्भागवतम् 10.14.31 कृष्ण ते गाईंसारें दी मां

घासमुष्टिं परगवे दद्यात् संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत् सार्वकामिकम् ॥

जेह्ड़ा इक साल तगर रोज अपना खाना खाने थमां पैह्लें कुसै दूए दी गां गी मुट्ठी भर घा दिंदा ऐ, ओह् ऐसा व्रत निभांदा ऐ जेह्ड़ा हर कामना पूरी करदा ऐ।

— महाभारत, अनुशासन पर्व 69 गो-सेवा दे फल

गां च स्पृशति यो नित्यं स्नातो भवति नित्यशः ।
गवां रजः खुरोद्भूतं शिरसा यस्तु धारयेत् ।
स च तीर्थजले स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

जेह्ड़ा रोज गां गी छूंदा ऐ, ओह् मानो रोज न्हांदा ऐ। जेह्ड़ा गाएं दे खुरें कन्नै उड्डी दी धूड़ अपने सिर पर लांदा ऐ, ओह् हर तीर्थ दे पानी च न्हाई चुके दा ऐ ते सारे पापें थमां मुक्त होई जंदा ऐ।

— पद्म पुराण, सृष्टि-खंड 57.164–165 गो-सेवा दे फल

गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद् दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥

गाएं दा भक्त जो किश चांह्दा ऐ, ओह् हासल करी लैंदा ऐ। विद्यार्थी गी विद्या मिलदी ऐ, सुख चाह्ने आह्ले गी सुख मिलदा ऐ। हे भारत, गाएं दे भक्त आस्तै किश बी पहुंच थमां बाह्र नेईं।

— महाभारत, अनुशासन पर्व 83.50–52 गो-सेवा दे फल

गवां कण्डूयनं कुर्याद् गोग्रासं गोप्रदक्षिणम् ।
गोषु नित्यं प्रसन्नासु गोपालोऽपि प्रसीदति ॥

गाएं गी होलें-होलें खुरक करो, उʼनेंगी खलाओ, ते श्रद्धा कन्नै उंʼदी परिक्रमा करो। जिसलै गाईं सदा खुश रौंह्दियां न, तां गोपाल आपूं प्रसन्न होंदे न।

— श्री हरिदास शास्त्री महाराज जी आसेआ गो-सेवा च उद्धृत गो-सेवा दे फलकृष्ण ते गाईं

गावो लक्ष्म्याः सदा मूलं गोषु पाप्मा न विद्यते ।

गाईं सदा खुशहाली दी जड़ न; गाएं च कोई पाप नेईं।

— महाभारत, अनुशासन पर्व गो-सेवा दे फल

गवां हि तीर्थे वसतीह गङ्गा पुष्टिस्तथा तद्रजसि प्रवृद्धा ।
लक्ष्मीः करीषे प्रणतौ च धर्मस्तासां प्रणामं सततं च कुर्यात् ॥

गां दे पवित्तर शरीर च गंगा बसदी ऐ; उसदे खुरें दी धूड़ च पोशण उगदा ऐ; लक्ष्मी उसदे गोबर च रौंह्दी ऐ, ते धर्म उसगी प्रणाम करने च। इस करी सदा गाएं गी प्रणाम करना चाहिदा।

— विष्णुधर्मोत्तर पुराण 2.42.58 सारे देवतें दा निवास

शृङ्गमूले स्थितो ब्रह्मा शृङ्गमध्ये तु केशवः ।
शृङ्गाग्रे शङ्करं विद्यात् त्रयो देवाः प्रतिष्ठिताः ॥
सर्वे देवाः स्थिता देहे सर्वदेवमयी हि गौः ॥

ब्रह्मा उसदे सिंङें दी जड़ च बसदे न, केशव उंʼदे बिच्चें, ते शंकर उंʼदी नोकें पर: त्रै महान देवता उत्थें निवास करदे न। सारे देवता उसदे शरीर च रौंह्दे न; गां सच्चें गै सारे देवतें दा निवास ऐ।

— बृहत्-पराशर स्मृति 5.34–35 सारे देवतें दा निवास

प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ।

मैं हर समझदार मनुक्ख गी आखनां: बेकसूर गां गी नेईं मारो, जेह्ड़ी अदिति, अनंत माता ऐ।

— ऋग्वेद 8.101.15 जिसी कदें नेईं मारनासारें दी मां

अहिंसा परमो धर्मः ।

अहिंसा सारें शा उच्चा धर्म ऐ।

— महाभारत, वन पर्व 207.74 जिसी कदें नेईं मारना

अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासम्पृक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥

धर्म इस करी सखाया गेआ तां जे कुसै जीऽ गी नुकसान नेईं होऐ। जो किश अहिंसा कन्नै जुड़े दा ऐ, ओह् जरूर धर्म ऐ।

— महाभारत, शांति पर्व 109.12 जिसी कदें नेईं मारना

मां स भक्षयिताऽमुत्र यस्य मांसमिहाद्म्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥

'मिगी (मां) ओह् (सः) अगले लोक च खाग, जिसदा मास मैं इत्थें खन्नां।' विद्वान आखदे न जे एह् गै शब्द मांस दा असली अर्थ ऐ।

— मनुस्मृति 5.55 जिसी कदें नेईं मारना

गाभीर यत लोम तत सहस्र वत्सर ।
गो-वधी रौरव-मध्ये पचे निरन्तर ॥

गां दे शरीर पर जिन्ने बाल न, उन्ने ज्हारां सालें तगर, उसगी मारने आह्ला रौरव नांऽ दे नरक च बेअंत सड़दा रौंह्दा ऐ।

— श्री चैतन्य-चरितामृत, आदि-लीला 17.166 जिसी कदें नेईं मारना

अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् ।
परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम् ॥

अठारां पुराणें च व्यास सिर्फ दो गल्लां आखदे न: दूएं दी मदद कन्नै पुन्न मिलदा ऐ; दूएं गी दुख देने कन्नै पाप।

— परंपरागत श्लोक, महाराज जी आसेआ उद्धृत जिसी कदें नेईं मारना

महाराज जी दी गो-सेवा दा हिस्सा बनो

इक गां गोद लैओ, पूरे बग्गे दी मदद करो, जां इक बारी दान देओ — हर दान वृंदावन दी गाएं गी खुराक, आसरा ते इलाज दिंदा ऐ।

हुनै दान करो