Schatzkammer der Schriften

नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥

namo brahmaṇya-devāya go-brāhmaṇa-hitāya ca
jagad-dhitāya kṛṣṇāya govindāya namo namaḥ

Ehrerbietung dem Herrn Kṛṣṇa, dem Wohltäter der Kühe und der Brāhmaṇas und dem Beschützer der ganzen Welt. Vor Govinda, der die Kühe stets erfreut, verneige ich mich wieder und wieder.

मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।

mātaraḥ sarva-bhūtānāṁ gāvaḥ sarva-sukha-pradāḥ

Kühe sind die Mütter aller Wesen und die Spenderinnen allen Glücks.

यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥

yayā sarvam idaṁ vyāptaṁ jagat sthāvara-jaṅgamam
tāṁ dhenuṁ śirasā vande bhūta-bhavyasya mātaram

Ich verneige mein Haupt vor der Kuh, die dieses ganze Universum der beweglichen und unbeweglichen Wesen durchdringt, der Mutter all dessen, was war und was sein wird.

नमस्ते जायमानायै जाताया उत ते नमः ।
बालेभ्यः शफेभ्यो रूपायाघ्न्ये ते नमः ॥

namas te jāyamānāyai jātāyā uta te namaḥ
bālebhyaḥ śaphebhyo rūpāyāghnye te namaḥ

O aghnyā, die du niemals getötet werden darfst: Ehre sei dir, während du geboren wirst, und Ehre sei dir, wenn du geboren bist. Ehre sei deinem Haar, deinen Hufen und deiner Gestalt.

नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च ।
नमो ब्रह्मसुताभ्यश्च पवित्राभ्यो नमो नमः ॥

namo gobhyaḥ śrīmatībhyaḥ saurabheyībhya eva ca
namo brahma-sutābhyaś ca pavitrābhyo namo namaḥ

Ehre sei den strahlenden Kühen, den Töchtern Surabhis. Ehre sei den Töchtern Brahmās; den reinigenden Kühen Ehre, wieder und wieder.

गावो ममाग्रतः सन्तु गावः सन्तु च पृष्ठतः ।
गावो मे पार्श्वतः सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥

gāvo mamāgrataḥ santu gāvaḥ santu ca pṛṣṭhataḥ
gāvo me pārśvataḥ santu gavāṁ madhye vasāmy aham

Mögen Kühe vor mir sein, mögen Kühe hinter mir sein, mögen Kühe zu meinen beiden Seiten sein. Möge ich stets inmitten von Kühen leben.

चिन्तामणिप्रकरसद्मसु कल्पवृक्ष-
लक्षावृतेषु सुरभीरभिपालयन्तम् ।
लक्ष्मीसहस्रशतसम्भ्रमसेव्यमानं
गोविन्दमादिपुरुषं तमहं भजामि ॥

cintāmaṇi-prakara-sadmasu kalpa-vṛkṣa-
lakṣāvṛteṣu surabhīr abhipālayantam
lakṣmī-sahasra-śata-sambhrama-sevyamānaṁ
govindam ādi-puruṣaṁ tam ahaṁ bhajāmi

In Wohnstätten aus wunscherfüllenden Edelsteinen, umgeben von Millionen wunscherfüllender Bäume, hütet Er die Surabhi-Kühe und wird von Hunderttausenden von Glücksgöttinnen mit großer Ehrfurcht bedient. Ich verehre Govinda, die ursprüngliche Person.

धेनूनामस्मि कामधुक् ।

dhenūnām asmi kāmadhuk

Unter den Kühen bin Ich Kāmadhenu, die wunscherfüllende Kuh.

हन्तायमद्रिरबला हरिदासवर्यो
यद् रामकृष्णचरणस्पर्शप्रमोदः ।
मानं तनोति सहगोगणयोस्तयोर्यत्
पानीयसूयवसकन्दरकन्दमूलैः ॥

hantāyam adrir abalā hari-dāsa-varyo
yad rāma-kṛṣṇa-caraṇa-sparśa-pramodaḥ
mānaṁ tanoti saha-go-gaṇayos tayor yat
pānīya-sūyavasa-kandara-kandamūlaiḥ

Von allen Gottgeweihten ist dieser Hügel Govardhana der beste! Erfreut durch die Berührung der Füße von Rāma und Kṛṣṇa ehrt er sie und ihre Kühe mit Wasser zum Trinken, weichem Gras, Höhlen zum Ruhen sowie Wurzeln und Früchten.

अहोऽतिधन्या व्रजगोरमण्यः
स्तन्यामृतं पीतमतीव ते मुदा ।
यासां विभो वत्सतरात्मजात्मना
यत्तृप्तयेऽद्यापि न चालमध्वराः ॥

aho 'tidhanyā vraja-go-ramaṇyaḥ
stanyāmṛtaṁ pītam atīva te mudā
yāsāṁ vibho vatsatarātmajātmanā
yat-tṛptaye 'dyāpi na cālam adhvarāḥ

Wie gesegnet sind die Kühe und die Frauen von Vraja! In der Gestalt ihrer Kälber und Söhne hast Du, o Herr, freudig den Nektar ihrer Milch getrunken, obwohl selbst große Opfer nie genügt haben, Dich zufriedenzustellen.

घासमुष्टिं परगवे दद्यात् संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत् सार्वकामिकम् ॥

ghāsa-muṣṭiṁ para-gave dadyāt saṁvatsaraṁ tu yaḥ
akṛtvā svayam āhāraṁ vrataṁ tat sārva-kāmikam

Wer ein Jahr lang jeden Tag der Kuh eines anderen eine Handvoll Gras gibt, bevor er seine eigene Mahlzeit isst, hält ein Gelübde, das jeden Wunsch erfüllt.

गां च स्पृशति यो नित्यं स्नातो भवति नित्यशः ।
गवां रजः खुरोद्भूतं शिरसा यस्तु धारयेत् ।
स च तीर्थजले स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥

gāṁ ca spṛśati yo nityaṁ snāto bhavati nityaśaḥ
gavāṁ rajaḥ khurodbhūtaṁ śirasā yas tu dhārayet
sa ca tīrtha-jale snātaḥ sarva-pāpaiḥ pramucyate

Wer jeden Tag eine Kuh berührt, ist, als hätte er jeden Tag gebadet. Wer den Staub, den die Hufe der Kühe aufwirbeln, auf sein Haupt legt, hat in den Wassern aller heiligen Orte gebadet und ist von allen Sünden befreit.

गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद् दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥

goṣu bhaktaś ca labhate yad yad icchati mānavaḥ
vidyārthī cāpnuyād vidyāṁ sukhārthī prāpnuyāt sukham
na kiñcid durlabhaṁ caiva gavāṁ bhaktasya bhārata

Ein Mensch, der den Kühen ergeben ist, erlangt, was immer er wünscht. Der Schüler gewinnt Wissen, wer Glück sucht, findet Glück. O Bhārata, nichts ist für einen den Kühen Ergebenen unerreichbar.

गवां कण्डूयनं कुर्याद् गोग्रासं गोप्रदक्षिणम् ।
गोषु नित्यं प्रसन्नासु गोपालोऽपि प्रसीदति ॥

gavāṁ kaṇḍūyanaṁ kuryād go-grāsaṁ go-pradakṣiṇam
goṣu nityaṁ prasannāsu gopālo 'pi prasīdati

Kraule die Kühe sanft, füttere sie und umschreite sie in Ehrfurcht. Wenn die Kühe stets glücklich sind, ist Gopāla Selbst erfreut.

गावो लक्ष्म्याः सदा मूलं गोषु पाप्मा न विद्यते ।

gāvo lakṣmyāḥ sadā mūlaṁ goṣu pāpmā na vidyate

Kühe sind stets die Wurzel des Wohlstands; in Kühen ist keine Sünde.

गवां हि तीर्थे वसतीह गङ्गा पुष्टिस्तथा तद्रजसि प्रवृद्धा ।
लक्ष्मीः करीषे प्रणतौ च धर्मस्तासां प्रणामं सततं च कुर्यात् ॥

gavāṁ hi tīrthe vasatīha gaṅgā puṣṭis tathā tad-rajasi pravṛddhā
lakṣmīḥ karīṣe praṇatau ca dharmas tāsāṁ praṇāmaṁ satataṁ ca kuryāt

Im heiligen Körper der Kuh wohnt die Gaṅgā; im Staub ihrer Hufe wächst Nahrung; Lakṣmī lebt in ihrem Dung und das Dharma in der Verneigung vor ihr. Darum soll man sich stets vor den Kühen verneigen.

शृङ्गमूले स्थितो ब्रह्मा शृङ्गमध्ये तु केशवः ।
शृङ्गाग्रे शङ्करं विद्यात् त्रयो देवाः प्रतिष्ठिताः ॥
सर्वे देवाः स्थिता देहे सर्वदेवमयी हि गौः ॥

śṛṅga-mūle sthito brahmā śṛṅga-madhye tu keśavaḥ
śṛṅgāgre śaṅkaraṁ vidyāt trayo devāḥ pratiṣṭhitāḥ
sarve devāḥ sthitā dehe sarva-devamayī hi gauḥ

Brahmā wohnt an der Wurzel ihrer Hörner, Keśava in ihrer Mitte und Śaṅkara an ihren Spitzen: Die drei großen Gottheiten weilen dort. Alle Devas leben in ihrem Körper; die Kuh ist wahrhaft die Wohnstätte aller Götter.

प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ।

pra nu vocaṁ cikituṣe janāya mā gām anāgām aditiṁ vadhiṣṭa

Ich sage jedem nachdenklichen Menschen: Tötet nicht die unschuldige Kuh, die Aditi ist, die grenzenlose Mutter.

अहिंसा परमो धर्मः ।

ahiṁsā paramo dharmaḥ

Gewaltlosigkeit ist das höchste Dharma.

अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासम्पृक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥

ahiṁsārthāya bhūtānāṁ dharma-pravacanaṁ kṛtam
yaḥ syād ahiṁsā-sampṛktaḥ sa dharma iti niścayaḥ

Das Dharma wurde gelehrt, damit keinem Lebewesen Schaden zugefügt werde. Was immer mit Gewaltlosigkeit verbunden ist, das ist gewiss Dharma.

मां स भक्षयिताऽमुत्र यस्य मांसमिहाद्म्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥

māṁ sa bhakṣayitāmutra yasya māṁsam ihādmy aham
etan māṁsasya māṁsatvaṁ pravadanti manīṣiṇaḥ

‚Mich (mām) wird er (saḥ) in der nächsten Welt essen, dessen Fleisch ich hier esse.‘ Dies, sagen die Weisen, ist die eigentliche Bedeutung des Wortes māṁsa, Fleisch.

गाभीर यत लोम तत सहस्र वत्सर ।
गो-वधी रौरव-मध्ये पचे निरन्तर ॥

gābhīra yata loma tata sahasra vatsara
go-vadhī raurava-madhye pace nirantara

So viele tausend Jahre, wie Haare auf dem Körper der Kuh sind, verrottet derjenige, der sie tötet, endlos in der Hölle namens Raurava.

अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् ।
परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम् ॥

aṣṭādaśa-purāṇeṣu vyāsasya vacana-dvayam
paropakāraḥ puṇyāya pāpāya para-pīḍanam

In allen achtzehn Purāṇas sagt Vyāsa nur zwei Dinge: Anderen zu helfen bringt Verdienst; anderen zu schaden bringt Sünde.