
सोलोंनाय सेन्टार
शास्त्रनि धन भान्दार
श्री हरिदास शास्त्री महाराज जीया बुंनाय बादि वेद, पुराण, महाभारत आरो गीतानि मोसौनि सायाव श्लोकफोर। सुंथि नायनो मोनसे बिसोर सायख।
दिनैनि श्लोक
नमो ब्रह्मण्यदेवाय गोब्राह्मणहिताय च ।
जगद्धिताय कृष्णाय गोविन्दाय नमो नमः ॥
मोसौ आरो ब्राह्मणफोरनि मोजां सानग्रा आरो गासै मुलुगनि रैखाग्रा गोसाइ श्रीकृष्णनो प्रणाम। जेब्लाबो मोसौफोरखौ रंजाहोग्रा गोविन्दनो आं फिन फिन खोनासे खुंनाय।
मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।
मोसौफोरा गासै जिबफोरनि आइ आरो गासै रंजानायनि होग्रा।
यया सर्वमिदं व्याप्तं जगत् स्थावरजङ्गमम् ।
तां धेनुं शिरसा वन्दे भूतभव्यस्य मातरम् ॥
जाय मोसौआ थाबायग्रा आरो थाबायग्रा नङा जिबफोरनि बे गोटै ब्रह्माण्डआव बिस्लायना दं, जाय सोरबा जादोंमोन आरो जानो गासैबोनि आइ, बिनो आं खोरो खोनासे खुंनाय।
नमस्ते जायमानायै जाताया उत ते नमः ।
बालेभ्यः शफेभ्यो रूपायाघ्न्ये ते नमः ॥
हे अघ्न्या, जायखौ जेब्लाबो बुथारनो नाङा: नोंथाङा जोनोमगासिनो थानायाव नोंथाङनो प्रणाम, आरो जोनोमनायनि उनावबो प्रणाम। नोंथांनि खानाइ, नोंथांनि आथिं-गुर आरो नोंथांनि महरनो प्रणाम।
नमो गोभ्यः श्रीमतीभ्यः सौरभेयीभ्य एव च ।
नमो ब्रह्मसुताभ्यश्च पवित्राभ्यो नमो नमः ॥
सुरभिनि फिसाजो, गोजों मोसौफोरनो प्रणाम। ब्रह्मानि फिसाजोफोरनो प्रणाम; गोरबो खालामग्रा मोसौफोरनो फिन फिन प्रणाम।
गावो ममाग्रतः सन्तु गावः सन्तु च पृष्ठतः ।
गावो मे पार्श्वतः सन्तु गवां मध्ये वसाम्यहम् ॥
मोसौफोरा आंनि सिगाङाव थाथों, मोसौफोरा आंनि उनथिङाव थाथों, मोसौफोरा आंनि सोनै फारसेयाव थाथों। आं जेब्लाबो मोसौफोरनि गेजेराव थानो हाथों।
चिन्तामणिप्रकरसद्मसु कल्पवृक्ष-
लक्षावृतेषु सुरभीरभिपालयन्तम् ।
लक्ष्मीसहस्रशतसम्भ्रमसेव्यमानं
गोविन्दमादिपुरुषं तमहं भजामि ॥
सानस्रि आबुं खालामग्रा मनिजों बानायनाय थानाय जायगायाव, लाखो लाखो सानस्रि आबुं खालामग्रा बिफांजों बेरनाय, बियो सुरभि मोसौफोरनि सेवा खालामो आरो लाखो लाखो लक्ष्मीफोरआ गोजौ सन्मानजों बिनि सेवा खालामो। आं गुबै पुरुष गोविन्दनि पूजा खालामो।
धेनूनामस्मि कामधुक् ।
मोसौफोरनि गेजेराव आं कामधेनु, सानस्रि आबुं खालामग्रा मोसौ।
हन्तायमद्रिरबला हरिदासवर्यो
यद् रामकृष्णचरणस्पर्शप्रमोदः ।
मानं तनोति सहगोगणयोस्तयोर्यत्
पानीयसूयवसकन्दरकन्दमूलैः ॥
गासै भक्तफोरनि गेजेराव बे हाजो गोवर्धननो खेबसेबो गोजौ! राम आरो श्रीकृष्णनि आथिंनि हमनायाव रंजानानै, बियो बिसोर आरो बिसोरनि मोसौफोरखौ लोंनो दै, नेमै गांसो, जिराइनो गुहा, आरो रोदा आरो थाइजों सन्मान होयो।
अहोऽतिधन्या व्रजगोरमण्यः
स्तन्यामृतं पीतमतीव ते मुदा ।
यासां विभो वत्सतरात्मजात्मना
यत्तृप्तयेऽद्यापि न चालमध्वराः ॥
व्रजनि मोसौ आरो हिनजावफोरा बेसेबां भाग्य गोनां! हे गोसाइ, बिसोरनि मोसौ फिसा आरो फिसाफोरनि महर लानानै, नोंथाङा रंजायै बिसोरनि गाखीरनि अमृत लोंदोंमोन, गिदिर गिदिर यज्ञफोराबो जेब्लाबो नोंथाङखौ आबुं खालामनो हायाखै।
घासमुष्टिं परगवे दद्यात् संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत् सार्वकामिकम् ॥
जाय मानसिआ मोनसे बोसोर सानफ्रोम गावनि जानायनि सिगां गुबुन सुबुंनि मोसौखौ आखाय मोनसे गांसो होयो, बियो गासै सानस्रि आबुं खालामग्रा मोनसे व्रत खालामो।
गां च स्पृशति यो नित्यं स्नातो भवति नित्यशः ।
गवां रजः खुरोद्भूतं शिरसा यस्तु धारयेत् ।
स च तीर्थजले स्नातः सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥
जाय सानफ्रोम मोसौखौ हमो, बियो सानफ्रोम गोसुनाय बादि। जाय मोसौफोरनि आथिं-गुरनि बुहुम धुलाखौ गावनि खोराङाव दोनो, बियो गासै तीर्थनि दैआव गोसुनाय बादि आरो गासै पापनिफ्राय उदां जायो।
गोषु भक्तश्च लभते यद्यदिच्छति मानवः ।
विद्यार्थी चाप्नुयाद्विद्यां सुखार्थी प्राप्नुयात्सुखम् ।
न किञ्चिद् दुर्लभं चैव गवां भक्तस्य भारत ॥
मोसौफोरनि भक्त मानसिआ बियो मा नागिरो बेखौ मोनो। फरायसाआ बिद्या मोनो, रंजानाय नागिरग्राआ रंजानाय मोनो। हे भारत, मोसौफोरनि भक्तनि थाखाय जेबो मोनो हायै थाया।
गवां कण्डूयनं कुर्याद् गोग्रासं गोप्रदक्षिणम् ।
गोषु नित्यं प्रसन्नासु गोपालोऽपि प्रसीदति ॥
मोसौफोरखौ नेमै नेमै खुसि, बिसोरखौ जाहो, आरो सन्मानजों बिसोरखौ बेरखां। मोसौफोरा जेब्लाबो रंजाब्ला गोपाल गावनो रंजायो।
गावो लक्ष्म्याः सदा मूलं गोषु पाप्मा न विद्यते ।
मोसौफोरानो जेब्लाबो गोजोन-गोरबनि बिखा; मोसौफोराव पाप गैया।
गवां हि तीर्थे वसतीह गङ्गा पुष्टिस्तथा तद्रजसि प्रवृद्धा ।
लक्ष्मीः करीषे प्रणतौ च धर्मस्तासां प्रणामं सततं च कुर्यात् ॥
मोसौनि सिथला देहायाव गंगा थायो; बिनि आथिं-गुरनि धुलायाव फिसिनाय बारायो; बिनि गोबराव लक्ष्मी थायो, आरो बिनो खोनासे खुंनायाव धर्म। बेनिखाय जेब्लाबो मोसौफोरनो खोनासे खुंनांगौ।
शृङ्गमूले स्थितो ब्रह्मा शृङ्गमध्ये तु केशवः ।
शृङ्गाग्रे शङ्करं विद्यात् त्रयो देवाः प्रतिष्ठिताः ॥
सर्वे देवाः स्थिता देहे सर्वदेवमयी हि गौः ॥
बिनि गननि बिखायाव ब्रह्मा थायो, गेजेराव केशव, आरो बिथायाव शंकर: बे गिदिर देवता मोनथाम बेयाव थायो। गासै देवताफोरा बिनि देहायाव थायो; मोसौआ थारैनो गासै देवताफोरनि थानाय जायगा।
प्र नु वोचं चिकितुषे जनाय मा गामनागामदितिं वधिष्ट ।
आं गासै बुद्धि गोनां मानसिनो बुङो: दोष गैयै मोसौखौ बुथारनो नाङा, जाय अदिति, सिमा गैयै आइ।
अहिंसा परमो धर्मः ।
अहिंसानो गोजौसिन धर्म।
अहिंसार्थाय भूतानां धर्मप्रवचनं कृतम् ।
यः स्यादहिंसासम्पृक्तः स धर्म इति निश्चयः ॥
जायखिजाया जिबखौ खहा होनो नाङा होन्नानै धर्म फोरोंनाय जादों। जायखिजाया अहिंसाजों लोगोसे, बेनो थारैनो धर्म।
मां स भक्षयिताऽमुत्र यस्य मांसमिहाद्म्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥
'आंखौ (mām) बियो (saḥ) उननि मुलुगाव जागोन, जायनि बिदोत आं बेयाव जायो।' गियानि सुबुंआ बुङो, बेनो मांस, बिदोत सोदोबनि थार ओंथि।
गाभीर यत लोम तत सहस्र वत्सर ।
गो-वधी रौरव-मध्ये पचे निरन्तर ॥
मोसौनि देहायाव जेसेबां खानाइ दं, बेसेबां हाजार बोसोर, बिखौ बुथारग्राआ रौरव मुंनि नरकआव जोबनाय गैयै गोजायो।
अष्टादशपुराणेषु व्यासस्य वचनद्वयम् ।
परोपकारः पुण्याय पापाय परपीडनम् ॥
जिखिनि गासै जिब्रै पुराणआव व्यासआ नैटा बाथ्राल' बुङो: गुबुनखौ हेफाजाब होनायआ पुण्य होयो; गुबुनखौ खहा होनायआ पाप होयो।
महाराज जीनि गो-सेवानि बाहागो जा
मोनसे मोसौ लां, मोनसे आबुं मोसौ दलखौ हेफाजाब हो, एबा मोनसेल' दान हो — गासै दानआ वृन्दावननि मोसौफोरखौ जानाय, थानाय जायगा आरो फाहामनाय होयो।