বেদান্ত-দৰ্শনম্: য'ত ভাগৱতম্ বেদান্ত-সূত্ৰৰ সৈতে মিলিত হয়

শ্ৰীমদ্ভাগৱতে নিজকে বেদান্ত-সূত্ৰৰ স্বাভাৱিক ভাষ্য বুলি বৰ্ণনা কৰে, দুয়োখন ঋষি ব্যাসৰ ৰচনা। তথাপি শতিকা ধৰি কোনেও শ্লোকে শ্লোকে দেখুওৱা নাছিল যে দুয়োখন গ্ৰন্থ ঠিক কেনেকৈ সংযুক্ত।

খালী ঠাই পূৰণ

শ্ৰী হৰিদাস শাস্ত্ৰী মহাৰাজ জীয়ে তেওঁৰ বেদান্ত-দৰ্শনম্ ভাগৱত-ভাষ্যোপেতম্ত এই কাম হাতত লয়। সূত্ৰৰ পিছত সূত্ৰ, তেওঁ দেখুৱাইছিল ভাগৱতমৰ কোনবোৰ শ্লোকে বেদান্তৰ প্ৰতিটো সূত্ৰ ব্যাখ্যা কৰে। এই ৰচনাক বেনাৰসৰ নাগৰী প্ৰচাৰিণী সভাই সন্মানিত কৰিছিল।

অধ্যয়নৰ এক জীৱন

এই কৃতিত্ব বেনাৰসত বাৰ বছৰৰ অধ্যয়নৰ পৰা গঢ় লৈ উঠিছিল, য’ত মহাৰাজ জীয়ে ভাৰতীয় দৰ্শনৰ ছয়টা প্ৰণালীৰ সকলোতে ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল। তেওঁ প্ৰায় আশীখন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, আৰু শ্ৰী জীৱ গোস্বামীৰ ষট্ সন্দৰ্ভ টীকাসহ হিন্দীলৈ অনুবাদ কৰা প্ৰথমজন আছিল।

সম্ভৱতঃ বিংশ শতিকাৰ আটাইতকৈ বেছি গ্ৰন্থ ৰচনা কৰা আৰু সুশিক্ষিত গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ “অন্তৰংগ” পণ্ডিত।

জনাথন এডেলমান, ফ্ল'ৰিডা বিশ্ববিদ্যালয়

তেওঁৰ গ্ৰন্থৰ তালিকা মহাৰাজ জী পৃষ্ঠাত চাওক।