বৈদিক দৃষ্টিভংগীত, এখন শান্তিপূৰ্ণ সমাজ ধৰ্মৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে: মানুহে ইজনে সিজনৰ আৰু জগতৰ যত্ন লোৱা। শ্ৰী হৰিদাস শাস্ত্ৰী মহাৰাজ জীয়ে ব্যাখ্যা কৰিছিল যে আমাৰ মাজত দুটা সহজ গুণ বিকশিত হ’লে এইটো সম্ভৱ হয়।
নিৰপৰাধী: কাকো ক্ষতি নকৰা
গাইয়ে কাকো আঘাত নিদিয়ে। তাই চিকাৰ নকৰে, প্ৰতিযোগিতা নকৰে বা আনৰ বস্তু কাঢ়ি নলয়। যেতিয়া তাই সুৰক্ষিত অনুভৱ কৰে, তাই সকলো প্ৰাণীৰ ভিতৰত আটাইতকৈ শান্ত আৰু মৰমিয়ালবোৰৰ এটা।
পৰ-উপকাৰী: সকলোকে সহায় কৰা
তাই নিজৰ সমগ্ৰ সত্তাৰে দান কৰে। মানুহে ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰা ঘাঁহ আৰু খেৰৰ বিনিময়ত তাই গাখীৰ দিয়ে; তাইৰ গোবৰ আৰু গোমূত্ৰই ইন্ধন আৰু ঔষধ দিয়ে; ষাঁড়ে শতিকাৰ পিছত শতিকা ধৰি ভাৰতৰ পথাৰ চহাইছে।
গাই নিৰপৰাধী আৰু পৰ-উপকাৰীৰ সম্পূৰ্ণ মূৰ্ত ৰূপ।
শ্ৰী হৰিদাস শাস্ত্ৰী মহাৰাজ জী
তাইৰ পৰা শিকা
সেইবাবেই ঋষিসকলে গাইক কেৱল আমাৰ মাতৃ নহয়, আমাৰ মাজত খোজ কাঢ়ি ফুৰা এগৰাকী গুৰু বুলিও কৈছিল। বিনিময়ত একো নিবিচাৰি তাইৰ সেৱা কৰিলে লাহে লাহে আমাৰ নিজৰ হৃদয়তো এই একে গুণবোৰ ৰোপণ হয়। মহাৰাজ জীয়ে কৈছিল যে যিজনে নিঃস্বাৰ্থভাৱে গাইৰ সেৱা কৰে তেওঁৰ হৃদয়ত প্ৰতিটো সদ্গুণ প্ৰকাশ পায়।
গাইৰ সেৱা কিয়?ত অধিক পঢ়ক