শিশুৰ চুক

গোলু ডাঙৰ হয়

গোলু গোশালাত জন্ম লোৱা এটা সৰু পোৱালি। ৰাতিপুৱাৰ পৰা সন্ধিয়ালৈকে সাত দিন তাৰ যত্ন লওক, আৰু তাক ডাঙৰ হোৱা চাওক! প্ৰতিদিনে এটা তৰা পাবলৈ কামবোৰ ক্ৰম অনুসৰি কৰক।

পুষ্পাৰ কাহিনী

বহু দিনৰ আগতে, বৈদ্য ৰামনাৰায়ণ জী নামৰ এজন দয়ালু চিকিৎসকে মহাৰাজ জীক এটা সুন্দৰ বগা গাই দিছিল। তাইৰ নাম আছিল পুষ্পা, যাৰ অৰ্থ “ফুল”। তাই ডাঙৰ আৰু শক্তিশালী আছিল, কিন্তু মেৰ পোৱালিৰ দৰে শান্ত।

মহাৰাজ জীয়ে তাইক অতি মৰম কৰিছিল। প্ৰতিদিনে ৰাতিপুৱা তেওঁ নিজে তাইক গা ধুৱাইছিল আৰু তাইক আটাইতকৈ ভাল শস্য আৰু মিঠা গুড় খুৱাইছিল। যেতিয়া পুষ্পাৰ পোৱালি হৈছিল, প্ৰতিবাৰে মিঠাই আৰু প্ৰাৰ্থনাৰে এটা সৰু উৎসৱ হৈছিল।

পুষ্পাৰ পোৱালিবোৰ ডাঙৰ হ’ল আৰু সিহঁতৰো পোৱালি হ’ল। আজি শ্ৰী হৰিদাস নিৱাসৰ শ শ গাই পুষ্পাৰ পৰিয়াল। যেতিয়া তাইৰ মৃত্যু হ’ল, মহাৰাজ জীয়ে কান্দিছিল, কাৰণ তাই তেওঁৰ নিজৰ মাতৃৰ দৰে আছিল।

ভাবি চাওক: আপোনাৰ পৰিয়ালত কোনে আপোনাৰ তেনেকৈ যত্ন লয় যেনেকৈ মহাৰাজ জীয়ে পুষ্পাৰ যত্ন লৈছিল?

কৃষ্ণ আৰু পোৱালিৰ নেজ

যেতিয়া কৃষ্ণ আৰু তেওঁৰ ভাই বলৰাম সৰু আছিল, তেওঁলোকে ব্ৰজত পোৱালিবোৰৰ সৈতে খেলিবলৈ ভাল পাইছিল। কেতিয়াবা তেওঁলোকে পোৱালিৰ নেজত ধৰিছিল। আচৰিত হৈ পোৱালিটোৱে দৌৰ মাৰিছিল, আৰু দুয়োজন ল’ৰাক নিজৰ পিছে পিছে চোতালৰ মাজেৰে টানি লৈ গৈছিল!

ব্ৰজৰ মাতৃসকলে কাম এৰি এই দৃশ্য দেখি হাঁহি হাঁহি বাগৰিছিল। (শ্ৰীমদ্ভাগৱতম্ 10.8.24)

কৃষ্ণ ভগৱান, তথাপি তেওঁ গাইৰ মাজত ডাঙৰ হৈছিল আৰু সিহঁতক নিজৰ বন্ধুৰ দৰে মৰম কৰিছিল। সেইবাবেই তেওঁক গোপাল, গাইৰ ৰক্ষক বোলা হয়।

এইটো কৰি চাওক: পিছৰবাৰ আপুনি যেতিয়া গাই বা পোৱালি দেখিব, লাহেকৈ কওক, “জয় গোপাল!”, আৰু তাইক অলপ ঘাঁহ আগবঢ়াওক।